Marskość wątroby to trwałe bliznowacenie, które uniemożliwia normalne funkcjonowanie wątroby i blokuje przepływ krwi przez nią. Mówimy o marskości zdekompensowanej, gdy wątroba nie jest już w stanie zrekompensować uszkodzeń i pojawiają się poważne powikłania, takie jak nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, splątanie lub krwawienie wewnętrzne.
Marskość w stanie dekompensacji to zaawansowane stadium uszkodzenia wątroby spowodowanego inną chorobą. Do najczęstszych przyczyn zaliczają się: choroby wątroby związane z alkoholem, stłuszczenie wątroby związane z zaburzeniami metabolicznymi, przewlekłe zapalenie wątroby typu B lub C, autoimmunologiczne choroby wątroby oraz schorzenia dotykające drogi żółciowe. Marskość może też wynikać z chorób dziedzicznych, niektórych leków i długotrwałych problemów z sercem.
Regularne obserwowanie stanu zdrowia jest ważne, nawet gdy objawy wydają się stabilne. Śledzenie wagi, obrzęku brzucha, splątania, wypróżnień, przyjmowanych leków i ostatnich wyników badań może pomóc w szybszym wykryciu zmian.
Członkowie rodziny lub opiekunowie mogą zauważyć dezorientację lub zmiany w zachowaniu, zanim sama osoba je odczuje. Posiadanie spisanej listy leków i planu na wypadek nagłego wypadku może pomóc wszystkim szybciej zareagować.
W przypadku marskości z kompensacją wątroba jest pokryta bliznami, ale nadal pełni wiele kluczowych funkcji, a objawy mogą być łagodne albo w ogóle nie występować.
W przypadku niewyrównanej marskości wątroby pojawiają się powikłania, takie jak wodobrzusze, encefalopatia wątrobowa czy krwawienia z rozszerzonych żył. U pacjenta może wystąpić więcej niż jedno z tych powikłań, a objawy mogą się zmieniać z czasem.
Leczenie skupia się na wyeliminowaniu przyczyny choroby, zapobieganiu dalszemu uszkodzeniu wątroby i kontrolowaniu powikłań. Może to obejmować terapię przeciwwirusową, zaprzestanie picia alkoholu, leczenie chorób autoimmunologicznych lub metabolicznych oraz weryfikację leków, które mogą wpływać na wątrobę.
W przypadku wodobrzusza, infekcji, encefalopatii wątrobowej, żylaków lub problemów z nerkami może być konieczne zastosowanie dodatkowych metod leczenia. Plan leczenia powinien być ustalany przez specjalistę od chorób wątroby i może ulegać zmianom w miarę zmian stanu zdrowia.
Przeszczep wątroby można rozważyć, gdy marskość wątroby doprowadziła do niewydolności wątroby lub powikłań, których nie da się odpowiednio opanować. Skierowanie nie gwarantuje, że przeszczep będzie konieczny lub wskazany, ale pozwala zespołowi specjalistów ocenić dostępne opcje.
Osoby z niewyrównaną marskością wątroby powinny porozmawiać o tym, czy i kiedy warto rozważyć kwalifikację do przeszczepu.
Ryzyko marskości wątroby jest większe u osób z długotrwałymi chorobami wątroby, nadużywających alkoholu, cierpiących na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, otyłość, cukrzycę typu 2 lub niektóre choroby autoimmunologiczne i dziedziczne. U niektórych osób występuje więcej niż jedna przyczyna uszkodzenia wątroby.
Gdy już dojdzie do marskości wątroby, dalsze uszkodzenia wątroby mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia dekompensacji. Marskość wątroby i jej powikłania to schorzenia medyczne i nie należy ich traktować jako osobistej porażki.
Rozkompensowana marskość wątroby może zwiększać ryzyko infekcji, problemów z nerkami, niedożywienia, utraty masy mięśniowej i niewydolności wątroby. Osoby z marskością wątroby są też bardziej narażone na raka wątroby i mogą potrzebować regularnych badań obrazowych oraz badań krwi.
Pojawiające się powikłania i ich nasilenie różnią się w zależności od osoby.
Objawy mogą obejmować silne zmęczenie, osłabienie, zmniejszony apetyt, nudności, utratę wagi lub masy mięśniowej, swędzenie, skłonność do siniaków oraz zażółcenie skóry lub oczu.
U niektórych osób mogą też pojawić się: obrzęk brzucha, obrzęk nóg lub kostek, ciemny mocz, splątanie, zaburzenia snu albo krwawienie z przewodu pokarmowego.
Encefalopatia wątrobowa pojawia się, gdy wątroba nie jest w stanie skutecznie usunąć pewnych toksyn, a te wpływają na mózg. Objawy mogą obejmować trudności z koncentracją, zapominanie, zmiany w snu, nietypowe zachowanie, dezorientację, niewyraźną mowę lub silną senność.
Epizody mogą być wywołane infekcją, krwawieniem, odwodnieniem, zaparciami lub zmianami w przyjmowanych lekach. Nagłe splątanie zawsze trzeba szybko zbadać, zamiast zakładać, że to normalny objaw marskości wątroby.
Diagnoza może obejmować omówienie objawów i wywiadu medycznego, badanie fizykalne, badania krwi oraz badania obrazowe, takie jak USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy elastografia.
Lekarze mogą wykorzystać wyniki badań do oceny pracy wątroby i nerek, krzepnięcia krwi oraz stopnia zaawansowania choroby. Endoskopię można zastosować do sprawdzenia, czy nie ma żylaków, a biopsja wątroby jest czasem potrzebna, gdy diagnoza lub przyczyna pozostają niejasne.
Zadawaj pytania, ucz się i otrzymuj odpowiedzi, które uwzględniają twoją historię i to, na jakim etapie jesteś – stworzone przez tysiące osób, które już przez to przeszły.

Biorąc pod uwagę twoją historię i doświadczenia innych osób w podobnej sytuacji, oto co może ci pomóc...
PCOS • Insulinooporność • 2 wcześniejsze badania laboratoryjne



