Łuszczyca to przewlekła choroba o podłożu immunologicznym, która powoduje, że komórki skóry namnażają się szybciej niż zwykle. W rezultacie powstają obszary skóry objęte stanem zapalnym, wypukłe lub łuszczące się, które mogą swędzieć, piec lub boleć. Objawy często pojawiają się na przemian – raz jest zaostrzenie, a potem okres, kiedy stan skóry się poprawia lub całkowicie ustępuje. Łuszczyca nie jest zaraźliwa.
Łuszczyca pojawia się, gdy układ odpornościowy zaczyna działać zbyt intensywnie i przyspiesza produkcję komórek skóry. Dokładna przyczyna tego zjawiska nie jest do końca znana, ale wydaje się, że rolę odgrywają tu zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Łuszczyca nie wynika ze złej higieny ani z czegoś, co zrobiłeś.
Widoczne zmiany na skórze, swędzenie i nieprzewidywalne zaostrzenia mogą wpływać na pewność siebie i samopoczucie emocjonalne. Niektórzy odczuwają wstyd, izolację, niepokój lub mają obniżony nastrój.
Te doświadczenia to ważna część radzenia sobie z łuszczycą i warto o nich porozmawiać z zespołem medycznym. Szukanie wsparcia emocjonalnego nie oznacza, że łuszczyca to „tylko kwestia głowy”.
Łuszczyca plackowata to najczęstszy rodzaj tej choroby, który powoduje pojawienie się wypukłych, łuszczących się plam. Łuszczyca kropkowa objawia się małymi plamkami i może pojawić się po infekcji. Łuszczyca odwrócona rozwija się w fałdach skórnych i często wygląda raczej na gładką niż łuszczącą się.
Łuszczyca krostkowa powoduje pojawianie się krost wypełnionych ropą, a łuszczyca erytrodermiczna – rozległe zaczerwienienie i złuszczanie się skóry. W ciągu życia możesz doświadczyć więcej niż jednego rodzaju tej choroby.
Leczenie zależy od rodzaju łuszczycy, miejsc, w których występuje, stopnia zaawansowania choroby oraz tego, jak bardzo wpływa ona na codzienne życie. Do wyboru mogą być kremy lub maści, fototerapia, tabletki, zastrzyki i leki biologiczne.
Nie ma jednej metody leczenia, która sprawdzałaby się u wszystkich. Niektórzy muszą wypróbować różne metody lub ich kombinacje, zanim znajdą sposób, który skutecznie łagodzi ich objawy.
Regularne nawilżanie może pomóc zmniejszyć suchość, łuszczenie się skóry i dyskomfort. Unikanie drapania oraz ostrożne opatrywanie skaleczeń lub podrażnień skóry też mogą pomóc w zapobieganiu nasileniu objawów.
Łuszczyca może wpływać na sen, wybór ubrań, pracę, relacje z innymi i życie towarzyskie. Plan leczenia powinien uwzględniać nie tylko rozległość zmian skórnych, ale też to, jak choroba wpływa na codzienne życie.
Łuszczyca może pojawić się u każdego. Jeśli w rodzinie były już przypadki tej choroby, ryzyko jej wystąpienia może być większe, bo niektóre geny wpływają na działanie układu odpornościowego.
Palenie, otyłość, niektóre infekcje i niektóre leki też wiążą się z większym prawdopodobieństwem zachorowania na łuszczycę. Jednak to, że masz jakiś czynnik ryzyka, nie oznacza, że na pewno zachorujesz.
Łuszczyca to nie tylko problem skóry. U osób z łuszczycą jest większe ryzyko wystąpienia pewnych innych schorzeń, w tym chorób sercowo-naczyniowych, zespołu metabolicznego, cukrzycy, chorób zapalnych jelit, lęku i depresji.
Nie oznacza to jednak, że u każdej osoby z łuszczycą pojawią się te schorzenia. Regularne badania kontrolne mogą pomóc w wykryciu dodatkowych czynników ryzyka i odpowiednim postępowaniu.
Do typowych objawów należą wypukłe lub zgrubiałe obszary skóry, łuszczenie się, swędzenie, pieczenie, bolesność oraz suchość skóry, która może pękać lub krwawić. Łuszczyca najczęściej pojawia się na skórze głowy, łokciach, kolanach, dolnej części pleców, dłoniach i podeszwach stóp, ale może pojawić się praktycznie wszędzie.
Może też wpływać na paznokcie, powodując małe wgłębienia, przebarwienia, pogrubienie lub oddzielenie od łożyska paznokcia. Objawy łuszczycy mogą się różnić w zależności od odcienia skóry.
U niektórych osób z łuszczycą rozwija się łuszczycowe zapalenie stawów, które powoduje stan zapalny w stawach i miejscach połączeń ścięgien z kośćmi. Objawy mogą obejmować ból stawów, obrzęk, sztywność, ból pleców lub ból w okolicy pięty.
Wszelkie nowe lub utrzymujące się objawy ze strony stawów warto jak najszybciej omówić z lekarzem, bo nieleczone łuszczycowe zapalenie stawów może doprowadzić do trwałego uszkodzenia stawów.
Pracownik służby zdrowia zazwyczaj diagnozuje łuszczycę, badając skórę, skórę głowy i paznokcie oraz pytając o objawy, problemy ze stawami i historię chorób w rodzinie. Czasami może pobrać niewielką próbkę skóry, żeby wykluczyć inne schorzenia.
Nie ma jednego badania krwi, które potwierdzałoby łuszczycę, chociaż czasami można je wykonać, żeby zbadać objawy ze strony stawów lub inne możliwe schorzenia.
Zadawaj pytania, ucz się i otrzymuj odpowiedzi, które uwzględniają twoją historię i to, na jakim etapie jesteś – stworzone przez tysiące osób, które już przez to przeszły.

Biorąc pod uwagę twoją historię i doświadczenia innych osób w podobnej sytuacji, oto co może ci pomóc...
PCOS • Insulinooporność • 2 wcześniejsze badania laboratoryjne



