Niewydolność serca to przewlekły zespół, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, by zaspokoić potrzeby organizmu, albo może to robić tylko przy nienormalnie wysokim ciśnieniu napełniania. Może wiązać się z osłabieniem skurczu, zaburzeniami rozkurczu albo jednym i drugim, i może dotyczyć lewej, prawej lub obu stron serca.
Niewydolność serca nie oznacza, że serce przestało bić. Objawy mogą pozostawać stabilne dzięki leczeniu albo nagle się pogorszyć podczas ostrej dekompensacji, która wymaga natychmiastowej pomocy.
Do najczęstszych przyczyn zaliczają się choroba wieńcowa, przebyty zawał serca, długotrwałe nadciśnienie, wady zastawek serca, kardiomiopatia, zaburzenia rytmu serca, wrodzone wady serca oraz stany zapalne lub toksyny uszkadzające mięsień sercowy.
Cukrzyca, choroby nerek, otyłość, bezdech senny, choroby tarczycy, nadużywanie alkoholu lub środków pobudzających, niektóre metody leczenia nowotworów oraz schorzenia genetyczne też mogą mieć na to wpływ. Czasami występuje więcej niż jedna przyczyna.
Diagnoza zazwyczaj obejmuje wywiad medyczny, badanie fizykalne, elektrokardiogram, badania krwi – w tym stężenie peptydów natriuretycznych – badania obrazowe klatki piersiowej oraz echokardiografię, która pozwala ocenić budowę serca i jego funkcję pompową. Dodatkowe badania pozwalają ustalić przyczynę i stopień zaawansowania choroby.
Leczenie może obejmować leki moczopędne w przypadku zatrzymania płynów oraz leki zgodne z wytycznymi, które łagodzą objawy i zmniejszają ryzyko hospitalizacji lub zgonu. Dokładna kombinacja leków zależy od frakcji wyrzutowej, ciśnienia krwi, czynności nerek, poziomu potasu, rytmu serca i innych czynników.
W przypadku wybranych pacjentów wskazane mogą być: rehabilitacja kardiologiczna, zalecenia dotyczące spożycia sodu i płynów, leczenie chorób współistniejących, wszczepione urządzenia, zabiegi na zastawkach, rewaskularyzacja lub zaawansowane terapie, takie jak urządzenia wspomagające pracę komór serca i przeszczepy.
Codzienne samokontrola może pomóc wcześnie wykryć pogorszenie się obrzęku. Pacjentom często zaleca się monitorowanie wagi, obrzęków, duszności, ciśnienia krwi i przyjmowanych leków oraz stosowanie indywidualnego planu działania opracowanego przez zespół medyczny.
Regularna aktywność fizyczna w bezpiecznych granicach, szczepienia, rzucenie palenia oraz staranne kontrolowanie ciśnienia krwi, cukrzycy, chorób nerek i bezdechu sennego pomagają zachować zdrowie na dłuższą metę. Niesteroidowe leki przeciwzapalne i niektóre inne leki mogą pogarszać zatrzymywanie płynów w organizmie, więc warto skonsultować ich stosowanie z lekarzem.
Zgłoś się na pogotowie, jeśli masz silną duszność w spoczynku, różową lub pienistą plwocinę, ból w klatce piersiowej, omdlenia, sinie lub szare usta, nagłe silne splątanie, bardzo szybkie lub nieregularne bicie serca połączone ze słabością albo gwałtowne pogorszenie stanu, któremu towarzyszy niemożność leżenia płasko.
Niewydolność serca to zazwyczaj choroba przewlekła, ale dzięki nowoczesnemu leczeniu objawy i przeżywalność mogą się znacznie poprawić. Rokowanie zależy od przyczyny, funkcji serca, stanu nerek, ogólnego stanu zdrowia, reakcji na leczenie oraz częstotliwości hospitalizacji.
Czynniki ryzyka to choroba wieńcowa, wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca, otyłość, palenie papierosów, choroby nerek, bezdech senny, wady zastawek serca, zaburzenia rytmu serca, przebyty zawał serca, kardiotoksyczna chemioterapia, nadmierne spożywanie alkoholu oraz kardiomiopatia w rodzinie. Powikłania to powtarzające się hospitalizacje, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, arytmie, zakrzepy, ograniczona sprawność ruchowa oraz nagła śmierć sercowa.
Objawy to duszności podczas aktywności fizycznej lub w pozycji leżącej na płasko, budzenie się w nocy z powodu duszności, zmęczenie, obniżona wytrzymałość wysiłkowa, obrzęki stóp, kostek, nóg lub brzucha, szybki przyrost masy ciała spowodowany zatrzymaniem płynów, uporczywy kaszel, kołatanie serca, zawroty głowy, utrata apetytu i trudności z koncentracją. Niewydolność prawej komory może powodować wyraźny obrzęk brzucha i rozszerzenie żył szyjnych.
Ocena zaczyna się od wywiadu dotyczącego objawów, przeglądu przyjmowanych leków, badania pod kątem objawów zastoinowych, elektrokardiogramu, prześwietlenia klatki piersiowej i badań laboratoryjnych. Poziomy peptydów natriuretycznych mogą potwierdzać lub wykluczać niewydolność serca w odpowiednim kontekście klinicznym, a badania nerek, wątroby, tarczycy, morfologii krwi, poziomu żelaza i elektrolitów pozwalają zidentyfikować czynniki przyczyniające się do choroby oraz ograniczenia terapeutyczne.
W badaniu echokardiograficznym mierzy się frakcję wyrzutową oraz ocenia wielkość komór, zastawki, ciśnienia i ruchy ścian serca. Aby ustalić przyczynę lub zaplanować zaawansowane leczenie, może być konieczne wykonanie obrazowania naczyń wieńcowych, rezonansu magnetycznego serca, monitorowania rytmu serca, testów wysiłkowych, badań genetycznych lub cewnikowania serca.
Zadawaj pytania, ucz się i otrzymuj odpowiedzi, które uwzględniają twoją historię i to, na jakim etapie jesteś – stworzone przez tysiące osób, które już przez to przeszły.

Biorąc pod uwagę twoją historię i doświadczenia innych osób w podobnej sytuacji, oto co może ci pomóc...
PCOS • Insulinooporność • 2 wcześniejsze badania laboratoryjne



