Endometrioza to przewlekła choroba zapalna, w której tkanka podobna do błony śluzowej macicy rozwija się poza jamą macicy. Zmiany najczęściej pojawiają się na jajnikach, jajowodach, błonie śluzowej miednicy oraz tkankach za macicą, ale czasami mogą też dotyczyć jelit, pęcherza, przepony lub innych miejsc.
Schorzenie to może powodować ból, bezpłodność, objawy związane z konkretnymi narządami oraz znaczne pogorszenie jakości życia. Nasilenie objawów nie zawsze odpowiada rozległości czy lokalizacji widocznych zmian chorobowych.
Przyczyny endometriozy nie są do końca znane. Wśród proponowanych mechanizmów wymienia się menstruację wsteczną, zaburzenia odpowiedzi immunologicznej, przemiany komórek w okolicy dotkniętej chorobą, aktywność komórek macierzystych, predyspozycje genetyczne oraz rozprzestrzenianie się choroby krwią lub drogą limfatyczną.
Estrogen sprzyja rozwojowi zmian chorobowych i stanom zapalnym. Historia chorób w rodzinie zwiększa ryzyko, ale endometrioza nie wynika z twojego stylu życia i może pojawić się zarówno u nastolatków, jak i u dorosłych.
Diagnoza zaczyna się od wywiadu dotyczącego objawów, badania miednicy (jeśli to konieczne) oraz badań obrazowych, takich jak USG przezpochwowe czy rezonans magnetyczny. Normalny wynik badania lub obrazu nie wyklucza choroby powierzchownej; w przypadku wskazań klinicznych laparoskopia może potwierdzić endometriozę i pozwolić na jej leczenie.
Leczenie dostosowuje się indywidualnie w zależności od objawów, planów dotyczących płodności, lokalizacji zmian chorobowych, wcześniejszego leczenia oraz preferencji pacjentki. Do wyboru są leki przeciwbólowe, złożone środki antykoncepcyjne, terapia progestynowa oraz leki hamujące produkcję hormonów jajnikowych.
Operacja może pomóc w usunięciu zmian chorobowych, rozluźnieniu blizn oraz leczeniu endometriozomów jajników lub zmian w innych narządach. Ważne mogą być też wielodyscyplinarne leczenie bólu, fizjoterapia dna miednicy, leczenie niepłodności i wsparcie psychologiczne, zwłaszcza gdy ból nie ustępuje po usunięciu zmian chorobowych.
Śledzenie bólu, krwawień, objawów związanych z jelitami lub pęcherzem, skutków leków oraz przebiegu cyklu może pomóc w doborze odpowiedniego leczenia. Ciepło, dostosowane ćwiczenia, wsparcie w zakresie snu, terapia mięśni dna miednicy oraz dostosowanie warunków w pracy lub szkole mogą zmniejszyć wpływ nawrotów choroby.
Osoby planujące ciążę powinny wcześnie omówić kwestie związane z odpowiednim momentem i możliwościami zachowania płodności, zwłaszcza w przypadku endometriozomów jajników, przebytych operacji jajników, starszego wieku rozrodczego lub długotrwałej bezpłodności. Plany leczenia mogą wymagać znalezienia równowagi między łagodzeniem bólu a celami związanymi z płodnością.
W przypadku nagłego, silnego bólu w okolicy miednicy lub brzucha, omdlenia, obfitego krwawienia połączonego z osłabieniem, gorączki i nasilającego się bólu, uporczywych wymiotów, niemożności oddania moczu lub stolca albo bólu przy pozytywnym wyniku testu ciążowego, natychmiast zgłoś się po pomoc medyczną. Objawy te mogą wskazywać na skręt jajnika, ciążę pozamaciczną, infekcję, niedrożność lub inny stan nagły.
Endometrioza to choroba przewlekła, a objawy mogą powrócić po odstawieniu leków lub po operacji. Wielu pacjentkom udaje się skutecznie opanować ból i poprawić sprawność dzięki zindywidualizowanej opiece medycznej, chirurgicznej, wspomagającej płodność oraz opiece wspomagającej.
Ryzyko jest większe, jeśli w rodzinie występowała endometrioza, miesiączka zaczęła się wcześnie, cykle są krótkie, krwawienia obfite lub długotrwałe, a także w przypadku schorzeń utrudniających przepływ krwi menstruacyjnej. Powikłania mogą obejmować przewlekły ból miednicy, bolesny stosunek, dolegliwości związane z jelitami lub pęcherzem, bezpłodność, endometriozy jajników, zrosty, obniżoną jakość życia oraz konieczność powtarzania operacji.
Objawy to między innymi silne bóle menstruacyjne, przewlekły ból miednicy, ból podczas stosunku lub po nim, bolesne wypróżnienia lub oddawanie moczu – często nasilające się w okresie miesiączki – obfite lub nieregularne krwawienia, wzdęcia, zmęczenie, ból w dolnej części pleców oraz trudności z zajściem w ciążę. U niektórych osób objawy są minimalne mimo rozległego rozległości choroby, podczas gdy u innych występuje silny ból przy niewielkich widocznych zmianach chorobowych.
Diagnoza opiera się na szczegółowym wywiadzie dotyczącym czasu występowania bólu, krwawień, objawów ze strony jelit i pęcherza, bólu podczas stosunku, płodności oraz wcześniejszego leczenia. Badanie miednicy może wykazać bolesność przy dotyku, ograniczoną ruchomość narządów, guzki lub masę jajnikową, ale wyniki mogą też być w normie.
Specjalistyczne badanie USG przezpochwowe i rezonans magnetyczny pozwalają wykryć endometriozy jajników oraz wiele postaci endometriozy głębokiej i pomagają w zaplanowaniu operacji. Powierzchowna postać choroby może nie być widoczna w badaniach obrazowych. Laparoskopia z bezpośrednią obserwacją i, w razie potrzeby, pobraniem próbek tkanki pozostaje opcją, gdy diagnoza jest niepewna lub konieczna jest operacja.
Zadawaj pytania, ucz się i otrzymuj odpowiedzi, które uwzględniają twoją historię i to, na jakim etapie jesteś – stworzone przez tysiące osób, które już przez to przeszły.

Biorąc pod uwagę twoją historię i doświadczenia innych osób w podobnej sytuacji, oto co może ci pomóc...
PCOS • Insulinooporność • 2 wcześniejsze badania laboratoryjne



