Co warto jeść, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna? Praktyczny przewodnik na okresy zaostrzeń i remisji

Zastanawianie się, co jeść, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna, może wydawać się jak pogoń za ruchomym celem.

Śniadanie, które nie sprawia żadnych problemów, gdy choroba Leśniowskiego-Crohna jest w remisie, może być ostatnią rzeczą, na jaką masz ochotę podczas zaostrzenia. Surowe warzywa mogą być łatwe do zjedzenia w jednym miesiącu, a w następnym powodować dyskomfort. A kiedy zaczniesz szukać w sieci „najlepszych produktów dla chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna”, możesz natknąć się na tak wiele sprzecznych list produktów, że jedzenie stanie się dla ciebie źródłem większego stresu, a nie mniejszym.

Jest ku temu jakiś powód.

Nie ma jednej listy produktów, które powinni jeść wszyscy chorzy na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Choroba ta wpływa na każdego inaczej, a to, co działa w twoim przypadku, może się też zmieniać w zależności od tego, czy jesteś w fazie zaostrzenia, czy remisji. Aktualne wytyczne żywieniowe nie zalecają jednej uniwersalnej „diety na IBD”. [1–3]

Możesz skomponować posiłki w oparciu o produkty, które dobrze tolerujesz, wprowadzać tymczasowe zmiany, gdy objawy się nasilają, i zadbać o to, by nadal dostarczać sobie wystarczającą ilość energii, białka, witamin i minerałów.

Ten przewodnik to praktyczny punkt wyjścia.

A jeśli między wizytami pojawią się jakieś pytania, stronamama health pomoże Ci zadawać pytania dotyczące choroby Leśniowskiego-Crohna i odżywiania, zrozumieć wyniki badań i raporty, znaleźć odpowiednich specjalistów i placówki opieki w Twojej okolicy oraz czerpać z doświadczeń innych osób żyjących z chorobą Leśniowskiego-Crohna.


{{get-started}}
‍
‍

Co można wykryć podczas kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Kolonoskopia pozwala lekarzowi bezpośrednio obejrzeć wnętrze jelita grubego oraz zazwyczaj końcowy odcinek jelita krętego, czyli ostatnią część jelita cienkiego.

Podczas zabiegu przez odbyt wprowadza się giętką rurkę z kamerą, którą prowadzi się wzdłuż jelita grubego.

Lekarz sprawdza błonę śluzową jelita pod kątem objawów stanu zapalnego i innych nieprawidłowości.

W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna mogą to być:

• zaczerwienienie i obrzęk
• wrzody
• rozproszone ogniska zapalenia
• zmiany w normalnej powierzchni jelita
• zwężenie
• krwawiąca lub delikatna tkanka
• stan zapalny w końcowym odcinku jelita krętego

Lekarz może też pobrać biopsje, czyli malutkie próbki tkanki, które bada się pod mikroskopem.

To ważne, bo to, jak jelito wygląda na obrazie z kamery, a jak tkanka wygląda pod mikroskopem, to dwie różne rzeczy.

Jak wygląda choroba Leśniowskiego-Crohna podczas kolonoskopii?

Choroba Leśniowskiego-Crohna może przybierać różne charakterystyczne postacie, ale nie ma jednego wyniku kolonoskopii, który występowałby u wszystkich osób z tą chorobą.

Jednym z objawów, które lekarze mogą zauważyć, jest niejednolity stan zapalny.

W przeciwieństwie do zapalenia, które rozciąga się nieprzerwanie wzdłuż jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć jednego obszaru, podczas gdy inny pozostaje w miarę normalny. Te oddzielone obszary nazywa się czasem zmianami przeskokowymi.

Lekarze mogą też zauważyć wrzody.

Mogą to być zarówno małe, powierzchowne owrzodzenia, jak i większe lub głębsze obszary owrzodzeń.

Bardziej nasilone zapalenie w chorobie Leśniowskiego-Crohna może czasem powodować powstanie wzoru przypominającego bruk, gdzie obszary opuchniętej tkanki są oddzielone głębszymi owrzodzeniami.

W chorobie Leśniowskiego-Crohna często występuje też stan zapalny w okolicy końcowego odcinka jelita krętego.

Te wyniki mogą pomóc w postawieniu diagnozy, ale nie interpretuje się ich w oderwaniu od innych danych. Twój gastroenterolog weźmie pod uwagę ogólny obraz sytuacji oraz wyniki innych badań, zanim zdecyduje, co te wyniki oznaczają. [1,2]

Co oznacza termin „ileitis” w raporcie z kolonoskopii?

Ileitis to zapalenie jelita krętego, czyli ostatniej części jelita cienkiego.

Końcowy odcinek jelita krętego ma szczególne znaczenie w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, bo to właśnie tam często pojawia się ta choroba.

Jeśli w twoim wyniku jest mowa o zapaleniu końcowego odcinka jelita krętego, to znaczy, że lekarz stwierdził oznaki zapalenia w tym obszarze.

To samo w sobie nie oznacza, że na pewno masz chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Zapalenie jelita grubego może mieć inne przyczyny niż choroba Leśniowskiego-Crohna, w tym niektóre infekcje i uszkodzenia spowodowane lekami. Wygląd stanu zapalnego, wyniki biopsji, objawy, wywiad medyczny i inne badania pomagają lekarzom ustalić przyczynę. [1,2]

Jeśli więc w twoim wyniku jest napisane „zapalenie jelita”, warto zapytać gastroenterologa o:

„Jak myślisz, co powoduje ten stan zapalny?”

zamiast zakładać, że samo to słowo potwierdza diagnozę.

Co oznaczają wrzody widoczne podczas kolonoskopii u pacjenta z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Wrzody to miejsca, w których stan zapalny uszkodził powierzchnię błony śluzowej jelita.

Mogą się pojawiać w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

W twoim raporcie mogą być one opisane na różne sposoby, np. jako owrzodzenia aftowe, owrzodzenia powierzchowne lub owrzodzenia głębokie.

Owrzodzenia aftowe to niewielkie obszary owrzodzeń. Bardziej aktywny lub ciężki stan zapalny może wiązać się z większymi lub głębszymi owrzodzeniami.

Obecność, rozmiar, głębokość i zasięg owrzodzeń mogą pomóc lekarzowi w ocenie aktywności choroby.

Ale wrzód sam w sobie nie jest diagnozą.

Ważny jest wzór.

Twój gastroenterolog weźmie pod uwagę, gdzie znajdują się wrzody, jak wygląda otaczająca je część jelita, co pokazują wyniki biopsji oraz czy ogólny obraz choroby jest zgodny z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Co oznacza termin „cobblestoning” w kontekście choroby Leśniowskiego-Crohna?

Termin „cobblestoning” opisuje specyficzny wygląd błony śluzowej jelita, który może występować w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Głębokie owrzodzenia mogą przecinać się z obszarami spuchniętej lub stosunkowo dobrze zachowanej tkanki, tworząc powierzchnię przypominającą bruk.

To klasyczny opis związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Gdy zobaczysz to słowo w raporcie, może to brzmieć niepokojąco, ale nie należy go traktować w oderwaniu od kontekstu jako zapowiedzi tego, co się wydarzy.

Opisuje wygląd.

Twój zespół medyczny musi jeszcze wziąć pod uwagę, jak duża część jelita jest dotknięta chorobą, jak bardzo aktywna jest ona ogólnie, czy występują powikłania oraz jakie wyniki dają inne badania.

Czym są „pominięte zmiany” podczas kolonoskopii?

Zmiany typu „skip” to obszary zapalenia jelita, oddzielone od siebie fragmentami, które wydają się stosunkowo niezmienione.

Ten niejednolity wzór jest charakterystyczny dla choroby Leśniowskiego-Crohna.

Na przykład lekarz może zauważyć stan zapalny w końcowym odcinku jelita krętego i w innym odcinku jelita grubego, podczas gdy jelito między tymi obszarami wygląda na stosunkowo normalne.

Różni się to od ciągłego przebiegu stanu zapalnego, który zazwyczaj kojarzy się z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Jednak w rzeczywistości nie zawsze wszystko wygląda tak idealnie, jak w podręcznikach.

To kolejny powód, dla którego lekarze wykorzystują kolonoskopię wraz z wynikami biopsji i innymi danymi, zamiast opierać się wyłącznie na jednej cechie wizualnej przy rozpoznawaniu chorób zapalnych jelit. [1,2]

Co oznacza termin „zwężenie” w wynikach kolonoskopii?

Zwężenie to miejsce, w którym jelito uległo zwężeniu.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może prowadzić do zwężenia z powodu aktywnego stanu zapalnego, długotrwałego bliznowacenia lub połączenia obu tych czynników.

Podczas kolonoskopii lekarz może zauważyć zwężenie lub stwierdzić, że endoskop nie może bezpiecznie przejść przez dany odcinek jelita.

Zwężenie może być poważnym problemem, bo znaczne zwężenie może utrudniać przepływ pokarmu i treści jelitowej.

Ale kolonoskopia nie zawsze pozwala lekarzom dowiedzieć się wszystkiego, co powinni wiedzieć o zwężeniu.

Badania obrazowe, takie jak enterografia rezonansu magnetycznego (MRE), USG jelit czy enterografia tomografii komputerowej, mogą dostarczyć więcej informacji na temat ściany jelita oraz obszarów niedostępnych dla kolonoskopu. [2]

Jeśli w raporcie pojawi się wzmianka o zwężeniu, zapytaj:

„Jak poważne jest to zwężenie i czy muszę zrobić kolejne badanie, żeby to sprawdzić?”

Jeśli pojawią się u Ciebie silne bóle brzucha, uporczywe wymioty, wzdęcie brzucha albo niemożność wypróżnienia się lub oddania gazów, zgłoś się jak najszybciej do lekarza, bo te objawy mogą wskazywać na niedrożność jelit.

Dlaczego podczas kolonoskopii w chorobie Leśniowskiego-Crohna pobiera się próbki do biopsji?

Biopsje pozwalają patologowi zbadać pod mikroskopem niewielkie próbki tkanki jelitowej.

Dzięki temu można wykryć zmiany, które nie są widoczne na podstawie samego obrazu z kamery kolonoskopowej.

Próbki do biopsji można pobrać zarówno z obszarów objętych stanem zapalnym, jak i z tych, które wyglądają na zdrowe.

Podczas diagnozowania choroby Leśniowskiego-Crohna wyniki badań histopatologicznych mogą pomóc lekarzom w zrozumieniu rodzaju i przebiegu stanu zapalnego oraz w rozróżnieniu możliwych przyczyn.

Możesz natknąć się na takie terminy jak:

• aktywny stan zapalny
• przewlekłe zapalenie
• przewlekłe, aktywne zapalenie
• zmiany w kryptie
• ziarniniaki
• brak istotnych nieprawidłowości

Te słowa trzeba rozpatrywać w kontekście.

Na przykład przewlekłe zapalenie zazwyczaj wskazuje na zmiany związane z procesem zapalnym, który trwa już od dłuższego czasu. Termin „aktywne” odnosi się do cech charakterystycznych dla obecnej aktywności zapalnej.

Żadne z tych sformułowań samo w sobie nie mówi ci wszystkiego o stopniu zaawansowania ani przyszłym przebiegu twojej choroby Leśniowskiego-Crohna.

Co oznacza obecność ziarniniaka w wynikach biopsji w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Granulom to specyficzne skupisko komórek odpornościowych, które czasami można zaobserwować pod mikroskopem w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Jeśli w odpowiednim kontekście klinicznym wykryje się odpowiedni rodzaj ziarniniaka, może to potwierdzić diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna.

Ale są dwie ważne rzeczy, o których warto wiedzieć.

Po pierwsze, u wielu osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna w wynikach biopsji nie widać ziarniniaków.

To, że nic nie znaleźli, nie wyklucza choroby Leśniowskiego-Crohna.

Po drugie, ziarniniaki mogą mieć inne przyczyny, więc patolog i gastroenterolog i tak interpretują ten wynik w kontekście całego badania.

Nie martw się, jeśli w wynikach biopsji nie ma wzmianki o ziarniniakach.

To tylko jedna z możliwych wskazówek, a nie warunek konieczny do rozpoznania choroby Leśniowskiego-Crohna.

Czy kolonoskopia może potwierdzić diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna?

Kolonoskopia z pobraniem próbek do biopsji to ważny element diagnozowania choroby Leśniowskiego-Crohna, ale nie ma jednego badania, które potwierdzałoby każdy przypadek.

Lekarze zazwyczaj stawiają diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna na podstawie szeregu informacji.

Może to obejmować:

• twoje objawy i historia chorób
• badanie fizykalne
• badania krwi
• badania kału
• ileokolonoskopia i biopsje
• badania obrazowe jelita cienkiego

Aktualne wytyczne diagnostyczne ECCO zalecają ileokolonoskopię z pobraniem próbek do biopsji oraz badania obrazowe jelit jako badania pierwszego rzutu u osób, u których podejrzewa się chorobę zapalną jelit. [2]

Dzieje się tak, bo choroba Leśniowskiego-Crohna może pojawić się w dowolnym miejscu przewodu pokarmowego i wpływać na jelita w sposób, którego nie da się w pełni ocenić wyłącznie za pomocą kolonoskopii.

Może się więc zdarzyć, że po kolonoskopii i tak poproszą cię o wykonanie kolejnego badania.

Nie musi to jednak oznaczać, że kolonoskopia nie dała jednoznacznych wyników albo zakończyła się niepowodzeniem.

Te testy odpowiadają na różne pytania.

Czy można mieć chorobę Leśniowskiego-Crohna, jeśli wyniki kolonoskopii są w normie?

Tak. Normalny wynik kolonoskopii nie zawsze wyklucza choroby Leśniowskiego-Crohna.

Podczas standardowej kolonoskopii bada się okrężnicę i zazwyczaj końcowy odcinek jelita krętego.

Ale choroba Leśniowskiego-Crohna może dotknąć inne odcinki jelita cienkiego, do których endoskop nie ma dostępu.

Jeśli mimo prawidłowego wyniku kolonoskopii objawy, wyniki badań krwi, badań kału lub inne informacje nadal budzą obawy co do choroby Leśniowskiego-Crohna, twój zespół medyczny może rozważyć przeprowadzenie dodatkowych badań.

Może to obejmować badanie MRE, USG jelit lub endoskopię kapsułkową w wybranych przypadkach. [2]

Endoskopia kapsułkowa polega na połknięciu małej kamery, która robi zdjęcia, przemieszczając się przez przewód pokarmowy.

To nie jest metoda dla każdego – na przykład podejrzenie zwężenia może wpłynąć na to, czy endoskopia kapsułkowa jest odpowiednia – więc wybór badania zależy od konkretnej sytuacji.

Co oznacza wynik kolonoskopii w normie, jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Jeśli zdiagnozowano u ciebie chorobę Leśniowskiego-Crohna, a kolonoskopia nie wykazuje prawie żadnego lub żadnego widocznego stanu zapalnego, to może być dla ciebie pocieszające.

Może to wskazywać na remisję endoskopową albo wygojenie, w zależności od wyników badania i użytej terminologii.

To ma znaczenie, bo współczesne leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna nie ogranicza się tylko do łagodzenia objawów.

Możesz czuć się dobrze, mimo że stan zapalny nadal trwa. Z drugiej strony mogą pojawić się pewne objawy ze strony układu pokarmowego, nawet jeśli stan zapalny związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna znacznie się poprawił.

Dlatego właśnie kolonoskopia może czasem służyć do oceny, jak skutecznie leczenie opanowuje chorobę. [2,3]

Pocieszający wynik kolonoskopii nie oznacza, że choroba Leśniowskiego-Crohna została wyleczona.

Choroba Leśniowskiego-Crohna to schorzenie przewlekłe, więc nadal może być konieczne leczenie podtrzymujące i regularne wizyty kontrolne.

Nie przerywaj przyjmowania leków tylko dlatego, że wyniki kolonoskopii są w porządku, chyba że twój zespół medyczny wyraźnie omówił z tobą zmianę schematu leczenia.

Co oznacza skrót SES-CD w raporcie z kolonoskopii przy chorobie Leśniowskiego-Crohna?

SES-CD to skrót od „Simple Endoscopic Score for Crohn’s Disease”(Prosta skala endoskopowa dla choroby Leśniowskiego-Crohna).

To jeden z systemów służących do oceny stopnia aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna obserwowanej podczas ileokolonoskopii.

W ocenie brane są pod uwagę takie cechy, jak:

• wielkość wrzodów
• jak duża część powierzchni jelita jest pokryta owrzodzeniami
• jak duża część powierzchni jelita jest zajęta
• czy występuje zwężenie

Cechy te ocenia się w różnych odcinkach jelita.

W swoim raporcie możesz natknąć się na numer SES-CD, zwłaszcza w ramach specjalistycznej opieki nad chorymi na IBD lub podczas systematycznej oceny aktywności choroby.

Nie należy traktować tej liczby jako samodzielnej oceny tego, jak „poważna” jest twoja choroba Leśniowskiego-Crohna.

Twój zespół medyczny bierze to pod uwagę wraz z twoimi objawami, wynikami wcześniejszych kolonoskopii, biomarkerami, wynikami badań obrazowych, przebiegiem leczenia oraz ogólną sytuacją kliniczną.

Jeśli w swoim raporcie zauważysz nieznany wynik, stronamama health pomoże ci zrozumieć, co oznaczają poszczególne terminy, a twój gastroenterolog wyjaśni ci, co ten konkretny wynik oznacza z medycznego punktu widzenia.

Co oznaczają określenia „łagodny”, „umiarkowany” i „ciężki” stan zapalny?

Te słowa opisują stopień zaobserwowanego lub zgłoszonego stanu zapalnego, ale ich dokładne znaczenie zależy od kontekstu, w jakim są używane.

W wynikach kolonoskopii dany odcinek jelita może być opisany jako lekko, umiarkowanie lub silnie zapalony.

Nie musi to oznaczać, że ogólny przebieg twojej choroby Leśniowskiego-Crohna można określić jako łagodny, umiarkowany lub ciężki.

Twoja ogólna sytuacja może zależeć od znacznie więcej niż tylko wyglądu jednego obszaru.

Lekarze mogą rozważyć:

• jak duża część jelita jest zajęta
• głębokość wrzodów
• objawy
• markery we krwi i kale
• zwężenia, przetoki lub ropnie
• wpływ na odżywianie
• dotychczasowy przebieg choroby
• wyniki badań obrazowych

Jeśli więc w twoim wyniku jest napisane „łagodny stan zapalny”, nie zakładaj, że to od razu oznacza, jakiego leczenia potrzebujesz.

A jeśli jest tam napisane „poważne”, nie zakładaj, że to słowo przewiduje twoją długoterminową przyszłość.

Zapytaj, jak to odkrycie wpisuje się w szerszy kontekst.

Dlaczego wyniki kolonoskopii i objawy mogą się nie zgadzać?

Bo objawy i stan zapalny w chorobie Leśniowskiego-Crohna nie zawsze idą w parze.

Możesz mieć poważne objawy, nawet jeśli nie widać wyraźnego stanu zapalnego.

Możesz też czuć się całkiem dobrze, mimo że stan zapalny wciąż trwa.

Właśnie dlatego współczesna opieka nad chorymi na chorobę Leśniowskiego-Crohna nie opiera się wyłącznie na tym, jak się czujesz. Obiektywne informacje pochodzące z biomarkerów, badań obrazowych i endoskopii mogą pomóc zespołom medycznym w ocenie aktywności choroby i reakcji na leczenie. [2,3]

Jeśli wyniki kolonoskopii są w porządku, ale nadal cierpisz na biegunkę, ból lub wzdęcia, to nie znaczy, że twoje objawy są tylko w twojej głowie.

Twój zespół medyczny może rozważyć inne możliwe przyczyny i zdecydować, czy potrzebne są dalsze badania.

Podobnie, jeśli czujesz się dobrze, ale kolonoskopia wciąż wykazuje stan zapalny, lekarz może chcieć z tobą porozmawiać o tym, czy obecne leczenie przynosi oczekiwane efekty.

Co się dzieje, gdy wyniki kolonoskopii wskazują na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Kolejny krok zależy od tego, jak kompletny jest obraz diagnostyczny.

Jeśli pobrano próbki do biopsji, może być konieczne poczekanie na wynik badania histopatologicznego.

Twój zespół medyczny może też zlecić dodatkowe badania krwi, badania kału lub badania obrazowe.

Po przeanalizowaniu dostępnych informacji twój gastroenterolog może omówić z tobą, czy wyniki potwierdzają rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna i co to dla ciebie oznacza.

Jeśli zdiagnozują u ciebie chorobę Leśniowskiego-Crohna, zazwyczaj pojawiają się następujące pytania:

Gdzie jest ta choroba?

Jak bardzo to działa?

Czy mogą wystąpić powikłania?

Jakie leczenie ma sens?

W naszym przewodniku o tym, co dzieje się po postawieniu diagnozy choroby Leśniowskiego-Crohna, dokładniej wyjaśniamy, jak wygląda kolejny etap.

Co się dzieje po kolonoskopii, jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Jeśli kolonoskopię zrobiono, żeby ocenić rozpoznaną chorobę Leśniowskiego-Crohna, to co będzie dalej, zależy od wyników badania.

Jeśli stan zapalny znacznie się poprawił, twój zespół medyczny może kontynuować obecną strategię leczenia podtrzymującego.

Jeśli nadal występuje znaczny stan zapalny, mogą zastanowić się, czy obecne leczenie przynosi oczekiwane efekty.

Nie oznacza to jednak, że jeden nieprawidłowy wynik kolonoskopii automatycznie prowadzi do opracowania nowego leku.

Twój gastroenterolog może wziąć pod uwagę twoje objawy, wskaźniki biologiczne, wyniki badań obrazowych, czas trwania leczenia, dotychczasową reakcję na leczenie oraz inne czynniki, zanim podejmie decyzję, co dalej robić.

Jeśli rozważacie zmiany w leczeniu, nasz przewodnik po chorobie Leśniowskiego-Crohna możliwości leczenia wyjaśnia główne grupy leków i pytania, o które warto zapytać.

O co warto zapytać lekarza w związku z wynikami kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nie musisz rozumieć każdego wiersza tego raportu.

Kilka pytań może znacznie wyjaśnić wyniki:

• Które części mojego jelita zbadałeś?
• Gdzie zauważyłeś stan zapalny?
• Czy miało to wpływ na mój końcowy odcinek jelita krętego?
• Czy były wrzody?
• Czy zauważyłeś jakieś zwężenie?
• Czy udało ci się zbadać całe jelito grube i końcowy odcinek jelita krętego?
• Gdzie pobrano próbki do biopsji?
• Co wykazały wyniki biopsji?
• Czy te wyniki potwierdzają diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna?
• Czy potrzebuję badania obrazowego jelita cienkiego?
• Jeśli już choruję na chorobę Leśniowskiego-Crohna, to czy stan zapalny się poprawił od czasu mojej ostatniej wizyty?
• Co będzie dalej?
• Czy te wyniki mają wpływ na moje leczenie?

Jeśli lekarz użyje terminu, którego nie rozumiesz, poproś go, żeby ci to wyjaśnił.

Raporty medyczne powstają przede wszystkim po to, by ułatwić komunikację między pracownikami służby zdrowia. To, że trudno ci je zrozumieć, nie oznacza, że nie zdajesz jakiegoś egzaminu.

W jaki sposób serwis mama health może pomóc ci zrozumieć wynik kolonoskopii?

Wynik kolonoskopii może dotrzeć do ciebie na długo przed tym, zanim zdążysz omówić z gastroenterologiem każdy jego fragment.

Ta różnica może być trochę kłopotliwa.

Może się zdarzyć, że natrafisz na przypadek końcowego zapalenia jelita krętego i zaczniesz się zastanawiać, czy to potwierdza chorobę Leśniowskiego-Crohna. Może zobaczysz owrzodzenia i zaczniesz się martwić, co to oznacza. Albo w twoim raporcie pojawi się wynik SES-CD bez wyjaśnienia, co oznaczają te skróty.

Wraz z mama healthmożesz:

• Zrozum swoje wyniki badań. Spraw, by nieznane terminy, takie jak zapalenie jelita krętego, owrzodzenie, biopsje, zwężenia i SES-CD, stały się łatwiejsze do zrozumienia.
• Zadaj pytania o chorobę Leśniowskiego-Crohna. Uzyskaj jasne informacje na temat terminologii oraz badań, które najczęściej wykonuje się podczas diagnozowania lub obserwacji tej choroby.
• Dowiedz się więcej od osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zobacz, jak inni radzili sobie z przygotowaniami do kolonoskopii, oczekiwaniem na wyniki, wizytami kontrolnymi i dalszą opieką.
• Znajdź specjalistów i placówki medyczne w swojej okolicy. Zapoznaj się z ofertą opieki gastroenterologicznej i w zakresie chorób zapalnych jelit, jeśli chcesz dowiedzieć się, jakie wsparcie specjalistyczne jest dostępne.

mama health nie pozwala ustalić, czy kolonoskopia potwierdza chorobę Leśniowskiego-Crohna, ocenić, jak poważna jest twoja choroba, ani zdecydować, czy należy zmienić sposób leczenia.

Te wnioski to sprawa twojego zespołu medycznego.

Ale zrozumienie słów na stronie może znacznie ułatwić rozmowę z nimi.

O czym warto pamiętać, przeglądając wyniki kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Wynik kolonoskopii to tylko część całości.

Słowa takie jak „wrzód”, „zapalenie jelita krętego”, „zwężenie” czy „wybrzuszenie” mogą brzmieć przerażająco, gdy zobaczysz je bez kontekstu.

Staraj się nie wyciągać wniosków na podstawie jednego słowa.

Nieprawidłowy wynik nie mówi ci wszystkiego o tym, jak będzie przebiegać twoja choroba Leśniowskiego-Crohna.

Normalny wynik kolonoskopii nie zawsze wyklucza choroby w innych częściach przewodu pokarmowego.

A jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna, dobry wynik kolonoskopii niekoniecznie oznacza, że leczenie i obserwacja są zakończone.

Zamiast tego sprowadź ten raport do trzech pytań:

Co znalazłeś?

Jak to się ma do moich pozostałych wyników?

Co będzie dalej?

Te odpowiedzi są o wiele bardziej przydatne niż próba interpretowania raportu, analizując po jednym nieznanym słowie na raz.

‍

Jakie potrawy najlepiej jeść, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Najlepsze produkty to takie, które dobrze tolerujesz, a jednocześnie dostarczają Twojemu organizmowi wystarczającą ilość energii, białka, witamin i minerałów.

Brzmi to mniej ekscytująco niż lista „10 superfoodów na chorobę Leśniowskiego-Crohna”, ale jest o wiele bardziej przydatne.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może wpływać na odżywianie na kilka sposobów. Objawy mogą zmniejszać apetyt. Stan zapalny w jelicie cienkim może utrudniać wchłanianie składników odżywczych. Również operacje i niektóre leki mogą wpływać na potrzeby żywieniowe. [1]

Więc jedzenie przy chorobie Leśniowskiego-Crohna to nie tylko unikanie objawów.

Chodzi też o to, żeby zadbać o odpowiednie odżywianie.

Kiedy choroba Leśniowskiego-Crohna jest w miarę ustabilizowana, posiłki możesz budować w oparciu o takie produkty jak:

• białko: jajka, ryby, kurczak, indyk, tofu, jogurt, ser, fasola lub soczewica, jeśli je dobrze tolerujesz
• węglowodany: ziemniaki, ryż, owies, chleb, makaron i inne zboża
• warzywa: różne warzywa o konsystencjach, które dobrze znosisz
• owoce: świeże, gotowane, obrane, zmiksowane lub przygotowane w dowolny inny sposób, tak jak ci najbardziej pasuje
• produkty bogate w wapń: mleko, jogurt, ser lub wzbogacone zamienniki, jeśli nabiał nie jest dla ciebie odpowiedni
• tłuszcze: oliwa z oliwek, awokado, masła orzechowe, orzechy, nasiona i inne produkty, które dobrze tolerujesz

Nie musisz jeść wszystkich potraw z tej listy.

A to, że masz chorobę Leśniowskiego-Crohna, nie oznacza automatycznie, że musisz unikać produktów pełnoziarnistych, warzyw, nabiału, glutenu, orzechów czy innych głównych grup żywności.

Chodzi o to, żeby w miarę możliwości urozmaicać dietę, dostosowując ją do swojej choroby i tego, co dobrze znosisz.

Jak powinien wyglądać posiłek odpowiedni dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Praktyczny posiłek można skomponować z trzech prostych składników: źródła białka, węglowodanów oraz owoców lub warzyw, które dobrze tolerujesz.

Na przykład:

Śniadanie: owsianka z bananem i jogurtem.

Obiad: kurczak z ryżem i gotowanymi warzywami.

Kolacja: pieczona ryba z ziemniakami i marchewką.

Przekąska: jogurt z owocami, tost z masłem orzechowym albo jajko z krakersami.

To tylko przykłady, a nie przepis na posiłki dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Jeśli fasola Ci służy, może być dla Ciebie źródłem białka. Jeśli powoduje u Ciebie wzdęcia i dyskomfort, wybierz coś innego.

Jeśli surowe marchewki sprawiają ci trudność, to gotowane mogą wydawać się zupełnie inne.

Jeśli produkty mleczne Ci nie służą, łatwiejszym rozwiązaniem mogą być produkty bezlaktozowe lub wzbogacone alternatywy niemleczne.

Chodzi o to, żeby planować posiłki w oparciu o wartości odżywcze i tolerancję, a nie o sztywną listę „bezpiecznych” produktów.

Co warto jeść podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

W czasie zaostrzenia choroby może się okazać, że na jakiś czas trzeba będzie nieco uprościć sposób odżywiania.

Biegunka, ból brzucha, mdłości, pilna potrzeba wypróżnienia i słaby apetyt mogą utrudniać spożywanie normalnych posiłków.

Niektórzy uważają, że kiedy objawy się nasilają, łatwiej jest im radzić sobie z mniejszymi posiłkami i bardziej miękkimi lub łatwiej przyswajalnymi potrawami.

W zależności od tego, jak na to reagujesz, możesz wybrać jedną z poniższych opcji:

• biały ryż
• ziemniaki bez skórki
• makaron
• chleb biały albo na zakwasie
• płatki owsiane albo gładka owsianka
• banany
• mus jabłkowy albo kompot
• warzywa obrane lub dobrze ugotowane
• jajka
• delikatne mięso z kurczaka lub indyka
• ryba
• tofu
• jogurt, jeśli tolerujesz nabiał
• zupy kremowe
• masło orzechowe zamiast całych orzechów, jeśli je tolerujesz

To nie jest zalecana przez lekarza „dieta na zaostrzenie”, więc nie musisz jeść wyłącznie tych produktów.

Aktualne wytyczne dotyczące żywienia klinicznego wyraźnie wskazują, że nie ma jednej uniwersalnej diety dla osób z nieswoistymi zapaleniami jelit, którą można by polecić wszystkim chorym z aktywną postacią choroby w celu wywołania remisji. [2]

Potraktuj te produkty jako potencjalne punkty wyjścia, gdy jedzenie sprawia ci trudność, a nie jako środki, które na pewno pomogą w leczeniu samego zaostrzenia.

Jak mogłoby wyglądać śniadanie podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Śniadanie nie musi być skomplikowane.

Jeśli twoje zwykłe śniadanie bogate w błonnik powoduje u ciebie dolegliwości, możesz przez jakiś czas spróbować czegoś lżejszego.

Przykłady mogą obejmować:

Płatki owsiane z bananem: ugotuj płatki owsiane do miękkości i dodaj dojrzały banan. Jeśli je tolerujesz i potrzebujesz dodatkowego białka lub energii, dodaj jogurt albo gładkie masło orzechowe.

Jajka i tosty: jajecznica z tostami to świetny sposób na dostarczenie białka i węglowodanów bez konieczności jedzenia obfitego posiłku.

Jogurt i banan: jeśli dobrze znosisz nabiał, jogurt z miękkimi owocami może się przydać, gdy nie masz apetytu.

Gładka owsianka: owsianka przygotowana na mleku, mleku bezlaktozowym lub wzbogaconym zamienniku mleka może dostarczyć więcej energii niż jedzenie naprawdę niewielkich porcji.

Dobre śniadanie to takie, które naprawdę da się zjeść bez kłopotów.

Jeśli poranki są dla ciebie szczególnie trudne, mniejsze śniadanie, a potem jeszcze jakaś przekąska, mogą okazać się łatwiejsze do zniesienia niż zmuszanie się do zjedzenia jednego dużego posiłku.

Jak mógłby wyglądać obiad podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Obiad może opierać się na tej samej zasadzie: proste potrawy, wystarczająca ilość składników odżywczych i konsystencje, które dobrze znosisz.

Możliwe kombinacje to:

Kurczak z ryżem: delikatny kurczak z białym ryżem i dobrze ugotowaną marchewką lub cukinią.

Pieczony ziemniak z tuńczykiem: ziemniak bez skórki z tuńczykiem, w zależności od tego, co dobrze tolerujesz.

Zupa krem z chlebem: zmiksowana zupa warzywna z chlebem i dodatkowym źródłem białka.

Miska z jajkiem i ryżem: jajka z ryżem i delikatnie ugotowanymi warzywami.

Jeśli podczas zaostrzenia choroby trudno ci jeść warzywa, gotowanie, obieranie, miksowanie czy rozgniatanie może znacznie zmienić ich konsystencję.

Nie musisz ich koniecznie usuwać całkowicie.

Jak mogłaby wyglądać kolacja podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Kolacja też może być równie prosta.

Oto kilka przykładów:

Pieczona ryba, puree ziemniaczane i gotowana marchewka.

Kurczak, ryż i miękka cukinia.

Makaron z prostym sosem i białkiem, które dobrze tolerujesz.

Omlet z ziemniakami i dobrze ugotowanymi warzywami.

Może zauważysz, że żaden z tych posiłków nie jest jakoś szczególnie wyszukany.

To jest celowe.

Kiedy objawy dają o sobie znać, nie musisz od razu dążyć do stworzenia idealnego „przepisu na IBD”, który nadaje się na Instagrama. Czasami wystarczy po prostu zjeść wystarczająco dużo w ciągu dnia, nie pogarszając przy tym objawów.

Jakie przekąski możesz jeść, jeśli masz chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Przekąski mogą się szczególnie przydać, jeśli trudno ci zjeść obfite posiłki.

W zależności od tego, na co masz ochotę, oto kilka pomysłów:

• banan
• jogurt
• ser i krakersy
• tost z gładkim masłem orzechowym
• jajka na twardo
• mus jabłkowy
• wafle ryżowe
• koktajl
• hummus z czymś, co możesz zjeść
• owoce miękkie
• płatki zbożowe z mlekiem albo wzbogacony zamiennik

Jeśli chudniesz albo masz problem z zjedzeniem wystarczającej ilości jedzenia, przekąski mogą pomóc ci zwiększyć ogólne spożycie energii i białka bez konieczności jedzenia znacznie większego posiłku.

Jeśli utrzymanie wagi staje się dla ciebie trudne, dietetyk specjalizujący się w chorobach zapalnych jelit może udzielić ci bardziej spersonalizowanych porad.

Co warto jeść, gdy choroba Leśniowskiego-Crohna jest w remisji?

Kiedy choroba Leśniowskiego-Crohna jest w remisji, można skupić się na urozmaiceniu diety i ogólnie zdrowym sposobie odżywiania.

Wytyczne ESPEN zalecają zdrowe nawyki żywieniowe w okresie remisji, z uwzględnieniem indywidualnych nietolerancji pokarmowych i wszelkich istniejących problemów zdrowotnych. Nie zalecają one jednej konkretnej diety remisyjnej dla wszystkich osób z IBD. [2]

Dla wielu osób oznacza to stopniowe rozszerzanie diety, jeśli podczas zaostrzenia choroby ograniczali jedzenie.

Możesz uwzględnić:

• większy wybór owoców i warzyw
• pełnoziarniste
• fasola i rośliny strączkowe
• orzechy i nasiona
• ryba
• jajka
• chude mięso lub drób
• nabiał lub wzbogacone zamienniki
• oliwa z oliwek i inne tłuszcze nienasycone

Dokładna kombinacja zależy od ciebie.

Jeśli podczas zaostrzenia choroby unikałeś jakiegoś jedzenia, bo powodowało u ciebie nieprzyjemne objawy, to nie oznacza to automatycznie, że musisz z niego zrezygnować na zawsze.

Twoja tolerancja może się zmienić, gdy choroba ustabilizuje się.

Czy w okresie remisji warto jeść więcej owoców i warzyw?

Owoce i warzywa mogą stanowić część zdrowej diety, gdy choroba Leśniowskiego-Crohna jest w remisji, pod warunkiem, że je dobrze tolerujesz.

NIDDK zwraca uwagę, że spożywanie różnorodnych, zdrowych produktów może wspierać prawidłową florę jelitową, a lekarze mogą zalecać osobom z chorobą Leśniowskiego-Crohna większe spożycie owoców i warzyw. [1]

Nie oznacza to jednak, że z bardzo małej ilości błonnika w czasie ciężkiego zaostrzenia choroby nagle masz zacząć jeść ogromne sałatki z dnia na dzień.

Zwiększaj różnorodność w tempie, które Ci odpowiada.

Przygotowanie też może mieć znaczenie.

Może i znosisz gotowany szpinak, ale z dużą porcją surowej sałatki masz problem. Obrane owoce mogą wydawać się łatwiejsze do przełknięcia niż te ze skórką. Warzywo zmiksowane w zupie może smakować inaczej niż to samo warzywo na surowo.

Jest więcej niż jeden sposób, żeby włączyć jakiś produkt do swojej diety.

Czy podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna trzeba jeść potrawy o niskiej zawartości błonnika?

Nie każdy, kto cierpi na aktywną postać choroby Leśniowskiego-Crohna, automatycznie potrzebuje diety ubogiej w błonnik.

Niektórzy uważają, że tymczasowe ograniczenie spożycia niektórych produktów bogatych w błonnik ułatwia radzenie sobie z objawami, zwłaszcza gdy dominują biegunka, ból brzucha lub wzdęcia.

Ale błonnik nie powinien od razu stać się wrogiem.

W okresie remisji wytyczne dotyczące żywienia klinicznego promują zdrowe nawyki żywieniowe zamiast rutynowego, długotrwałego ograniczania spożycia błonnika. [2]

Jest jednak jeden ważny wyjątek: zwężenie jelita, czyli zwężka.

Jeśli choroba Leśniowskiego-Crohna spowodowała zwężenie części jelita, Twój zespół medyczny lub dietetyk może zalecić konkretne zmiany dotyczące błonnika i konsystencji pokarmu, żeby zmniejszyć ryzyko, że pokarm będzie miał trudności z przejściem przez ten odcinek.

Jeśli wiesz, że masz zwężenie, ogólne listy produktów dla chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna nie wystarczą. Zapytaj swój zespół medyczny, co jest dla ciebie odpowiednie.

Co warto pić, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Woda to dobry punkt wyjścia, a zadbanie o odpowiednie nawodnienie staje się szczególnie ważne, gdy często masz biegunkę.

W wyniku biegunki tracisz zarówno wodę, jak i elektrolity.

W zależności od tego, ile płynów tracisz, twój zespół medyczny może zalecić doustny roztwór nawadniający zamiast polegać wyłącznie na zwykłej wodzie.

Niektóre napoje mogą też u niektórych osób nasilać dolegliwości trawienne.

Na przykład kofeina może pobudzać pracę jelit, a alkohol może być źle tolerowany. Napoje o wysokiej zawartości cukru mogą u niektórych osób utrudniać radzenie sobie z biegunką.

Nie oznacza to jednak, że każdy, kto ma chorobę Leśniowskiego-Crohna, musi na zawsze zrezygnować z kawy.

Zwróć uwagę na to, co dzieje się w twoim ciele.

Co warto jeść, gdy masz biegunkę?

Jeśli głównym objawem jest biegunka, najważniejsze jest, żebyś nie dopuścił do odwodnienia.

Tolerancja pokarmowa bywa różna, ale niektórym osobom w okresach częstych biegunek łatwiej jest jeść potrawy o niższej zawartości tłuszczu i bardziej miękkie.

Możesz wybrać ryż, ziemniaki, banany, tosty, płatki owsiane, jajka, ryby albo inne potrawy, które dobrze tolerujesz.

Kofeina, alkohol, bardzo tłuste potrawy, duże ilości cukrów prostych oraz niektóre produkty mleczne mogą u niektórych osób nasilać biegunkę.

Jednak w przypadku uporczywej biegunki nie wystarczy po prostu wykluczać z diety coraz więcej produktów.

Jeśli objawy są nowe, nasilone lub się pogarszają, powiedz o tym swojemu zespołowi medycznemu. Zapalenie związane z chorobą Leśniowskiego-Crohna to jedna z możliwych przyczyn, ale nie jedyna.

Co warto jeść, jeśli chudniesz, a cierpisz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Jeśli niechcący tracisz na wadze, szczególnie ważne staje się zapewnienie sobie odpowiedniej ilości jedzenia.

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna mogą sprawić, że ludzie będą mniej jeść, a stan zapalny w jelicie cienkim może utrudniać wchłanianie składników odżywczych. Oba te czynniki mogą przyczyniać się do złego stanu odżywienia. [1]

Może ci się wydawać, że łatwiej jest jeść częściej mniejsze posiłki, niż próbować zjadać trzy duże posiłki.

Dodanie energii i białka do potraw, które już dobrze tolerujesz, może sprawić, że każdy posiłek będzie miał większą wartość odżywczą.

W zależności od tego, co Ci odpowiada, może to oznaczać dodanie:

• oliwa z oliwek
• awokado
• gładkie masło orzechowe
• ser
• jogurt
• jajka
• mleko lub wzbogacone zamienniki
• dodatkowa ryba, kurczak, tofu lub inne źródło białka

Jeśli utrata masy ciała jest znaczna lub nadal postępuje, porozmawiaj ze swoim zespołem medycznym.

To dobry moment, żeby zapytać dietetyka specjalizującego się w chorobach zapalnych jelit, zamiast próbować rozwiązać problem wyłącznie za pomocą przepisów z internetu.

Jak zapewnić sobie wystarczającą ilość białka, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Białko jest ważne dla utrzymania masy mięśniowej i wsparcia organizmu, a zapotrzebowanie na nie może stać się szczególnie istotne w czasie choroby lub po operacji.

Białko możesz czerpać z wielu różnych produktów spożywczych.

Dostępne opcje to:

• ryba
• kurczak albo indyk
• jajka
• produkty mleczne
• tofu i inne produkty sojowe
• fasola i soczewica
• masła orzechowe
• mięso
• wzbogacone produkty odżywcze, gdy jest to wskazane z klinicznego punktu widzenia

Nie musisz jeść mięsa, żeby zapewnić sobie wystarczającą ilość białka.

A jeśli fasola czy całe orzechy sprawiają ci trudność, są też inne opcje.

Kiedy nie masz apetytu, rozłożenie białka na kilka mniejszych posiłków i przekąsek może czasem wydawać się łatwiejsze niż próba zjedzenia dużej porcji podczas kolacji.

O jakich witaminach i minerałach warto pamiętać, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna może zwiększać ryzyko niedoborów żywieniowych, ale to, jakie składniki odżywcze są najważniejsze, zależy od osoby.

Twój zespół medyczny może sprawdzić takie parametry, jak:

• żelazo
• witamina B12
• kwas foliowy
• witamina D

W zależności od twojej choroby, diety, historii operacji i przyjmowanych leków mogą zostać zbadane również inne składniki odżywcze.

Na przykład choroba Leśniowskiego-Crohna, która dotyka końcowego odcinka jelita cienkiego lub wymaga operacji w tym obszarze, może wpływać na wchłanianie witaminy B12.

Nie chodzi o to, żeby zacząć brać każdy suplement, jaki tylko zobaczysz.

NIDDK zaleca, żebyś porozmawiał z lekarzem na temat suplementów diety, bo potrzeby każdego są inne. [1]

Jeśli w wynikach badań krwi pojawiają się terminy, których nie rozumiesz, stronamama health pomoże Ci wyjaśnić wyniki badań i raporty prostszym językiem. Twój zespół medyczny będzie wtedy mógł Ci powiedzieć, czy dany wynik wymaga leczenia.

Czy koktajle są dobre w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Koktajle mogą być pomocne dla niektórych osób, zwłaszcza gdy mają słaby apetyt albo mają trudności z jedzeniem potraw o określonej konsystencji.

Na przykład smoothie może składać się z banana, jogurtu lub jego wzbogaconego zamiennika oraz gładkiego masła orzechowego.

Ale smoothie nie jest automatycznie „odpowiednie dla osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna”.

Duży smoothie pełen surowych warzyw, skórek owoców, nasion, substancji słodzących i kilku innych składników może być trudny do strawienia dla kogoś, kto ma biegunkę lub wzdęcia.

Zacznij od składników, co do których wiesz już, że je dobrze znosisz.

Jeśli pijesz koktajle, bo trudno ci jeść pokarmy stałe, powiedz o tym swojemu zespołowi medycznemu.

Czy są jakieś przepisy dla chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna, które każdy może jeść?

Nie ma przepisu, który na pewno zadziała u wszystkich chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Możesz jednak sprawić, że przepisy będą łatwiejsze do dostosowania.

Weź zwykłą miskę do ryżu.

Zacznij od ryżu. Dodaj kurczaka, rybę, tofu albo jajko jako źródło białka. Dodaj warzywa w takiej postaci, jaką dobrze znosisz – na przykład ugotowane i obrane, gdy masz zaostrzenie, a gdy czujesz się lepiej, możesz jeść większą różnorodność. Dodaj sos lub tłuszcz, który Ci odpowiada.

Ta sama zasada sprawdza się w przypadku makaronu, ziemniaków, zup, omletów i płatków owsianych.

Zamiast szukać posiłku z napisem „bezpieczny dla chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna”, zapytaj:

Czy mogę dostosować konsystencję, wielkość porcji, składniki albo sposób przygotowania, żeby ten przepis pasował do moich potrzeb?

Takie podejście daje ci o wiele więcej możliwości.

Jak mógłby wyglądać plan posiłków na jeden dzień dla osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Nie ma jednego uniwersalnego planu posiłków dla chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna, ale zapoznanie się z praktycznym przykładem może sprawić, że kwestia odżywiania stanie się mniej abstrakcyjna.

Dla kogoś, kto ma obecnie objawy i dobrze znosi te produkty, dzień może wyglądać na przykład tak:

Śniadanie: miękka owsianka z bananem i jogurtem.

Poranna przekąska: grzanka z gładkim masłem orzechowym.

Obiad: kurczak, biały ryż i dobrze ugotowana marchewka.

Popołudniowa przekąska: jogurt albo smoothie zrobione ze składników, które dobrze tolerujesz.

Kolacja: pieczona ryba, puree ziemniaczane i gotowana cukinia.

Przekąska wieczorna: krakersy z serem albo innym źródłem białka.

W okresie remisji ta sama osoba może urozmaicić swoje posiłki, dodając do nich więcej warzyw, produktów pełnoziarnistych, roślin strączkowych, orzechów, nasion i różnych owoców.

To tylko przykład, a nie plan diety dla ciebie.

Jeśli masz zwężenie przewodu pokarmowego, znacznie schudłeś, cierpisz na niedobory żywieniowe, masz alergie pokarmowe, celiakię lub inne specjalne potrzeby żywieniowe, twój plan posiłków może wyglądać zupełnie inaczej.

W jaki sposób strona mama health może pomóc w codziennych pytaniach dotyczących jedzenia?

Niektóre pytania dotyczące odżywiania są zaskakująco szczegółowe.

Co inni jedzą przed długą podróżą?

Jak ludzie radzą sobie z prowadzeniem restauracji podczas zaostrzenia choroby?

Co oznacza ten wynik badania witaminy w moich wynikach krwi?

Czy innym ludziom śniadanie sprawia większą trudność niż kolacja?

Te pytania nie zawsze da się łatwo zmieścić w ramach krótkiej wizyty u lekarza.

Wraz z mama healthmożesz:

• Zadaj pytania o chorobę Leśniowskiego-Crohna i odżywianie. Uzyskaj jasne informacje, gdy pojawią się codzienne wątpliwości.
• Dowiedz się więcej od osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zobacz, jak inni radzą sobie z posiłkami, apetytem, restauracjami, zaostrzeniami, podróżami i codziennym odżywianiem.
• Zrozum swoje wyniki badań i raporty. Spraw, by nieznane terminy związane z żelazem, witaminą B12, witaminą D, stanem zapalnym i innymi wynikami były łatwiejsze do zrozumienia.
• Znajdź specjalistów i placówki medyczne w swojej okolicy. Sprawdź dostępne opcje opieki, gdy potrzebujesz dodatkowego wsparcia, w tym specjalistyczną opiekę gastroenterologiczną.

Doświadczenia innych mogą dostarczyć ci przydatnego kontekstu i pomysłów.

Nie potrafią ci powiedzieć, jakie produkty są medycznie odpowiednie w przypadku twojej choroby Leśniowskiego-Crohna.

Korzystaj z nich jako uzupełnienie – a nie zamiast – porad od swojego zespołu medycznego lub dietetyka.

O czym warto pamiętać, jeśli chodzi o odżywianie przy chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Twoja dieta nie musi wyglądać dokładnie tak samo w okresie zaostrzenia i remisji.

Kiedy objawy dają o sobie znać, jedzenie może na jakiś czas stać się łatwiejsze. Miękkie potrawy, mniejsze porcje albo inne tekstury mogą sprawić, że łatwiej będzie ci przetrwać dzień.

Kiedy poczujesz się lepiej, ogólnie chodzi o to, żeby znowu urozmaicić dietę i jeść różnorodne, pożywne produkty, które dobrze tolerujesz.

Co najważniejsze, nie pozwól, żeby poszukiwanie idealnej diety przy chorobie Leśniowskiego-Crohna sprawiło, że zaczniesz bać się jedzenia.

Jeśli zauważysz, że coraz częściej rezygnujesz z jedzenia, chudniesz, masz trudności z zjedzeniem wystarczającej ilości posiłków albo martwisz się o każdy posiłek, poproś o pomoc.

Najbardziej przydatna lista produktów to nie ta najdłuższa lista rzeczy, które możesz jeść.

To taka dieta, która zapewnia ci wystarczającą ilość składników odżywczych, odpowiednią różnorodność i wystarczającą elastyczność, byś mógł dostosowywać się do zmian w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna.