Zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna: co zrobić, gdy objawy nagle się pogorszą

Może się zdarzyć, że czujesz się całkiem dobrze z chorobą Leśniowskiego-Crohna, a potem nagle zauważysz, że coś się zmienia.

Może częściej chodzisz do toalety. Znowu pojawił się ból brzucha. Nagle czujesz się wyczerpany. Trudniej ci sobie radzić z jedzeniem, albo objawy, które stały się już przewidywalne, znów zaczynają przeszkadzać ci w codziennym życiu.

Pierwsza myśl, jaka może ci przyjść do głowy, to: „Czy to nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna?”

Nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna oznacza, że objawy powróciły lub nasiliły się po okresie, w którym choroba była w fazie remisji. Biegunka, ból brzucha i inne znane objawy mogą powracać stopniowo, a czasem wydaje się, że nasilają się dość szybko. [1,2]

Ale nasilenie objawów nie zawsze oznacza, że stan zapalny w chorobie Leśniowskiego-Crohna na pewno jest aktywny. Infekcje i inne problemy z układem pokarmowym mogą czasem powodować bardzo podobne objawy. Dlatego warto porozmawiać o każdej znaczącej zmianie ze swoim zespołem medycznym, zamiast próbować samodzielnie diagnozować lub leczyć zaostrzenie choroby. [3]

Na razie skup się na tym, co możesz zrobić: zwracaj uwagę na to, co się zmieniło, dalej bierz przepisane leki, chyba że zespół medyczny zaleci inaczej, dbaj o odpowiednie nawodnienie, staraj się ułatwić sobie jedzenie tam, gdzie to możliwe, i miej świadomość, które objawy wymagają pilnej pomocy medycznej.

Dzięki mama healthmożesz też zadawać pytania o chorobę Leśniowskiego-Crohna, zrozumieć wyniki badań i raporty medyczne, znaleźć specjalistów i placówki opieki w pobliżu oraz czerpać z doświadczeń innych osób żyjących z tą samą chorobą.


{{get-started}}
‍
‍

Co można wykryć podczas kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Kolonoskopia pozwala lekarzowi bezpośrednio obejrzeć wnętrze jelita grubego oraz zazwyczaj końcowy odcinek jelita krętego, czyli ostatnią część jelita cienkiego.

Podczas zabiegu przez odbyt wprowadza się giętką rurkę z kamerą, którą prowadzi się wzdłuż jelita grubego.

Lekarz sprawdza błonę śluzową jelita pod kątem objawów stanu zapalnego i innych nieprawidłowości.

W przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna mogą to być:

• zaczerwienienie i obrzęk
• wrzody
• rozproszone ogniska zapalenia
• zmiany w normalnej powierzchni jelita
• zwężenie
• krwawiąca lub delikatna tkanka
• stan zapalny w końcowym odcinku jelita krętego

Lekarz może też pobrać biopsje, czyli malutkie próbki tkanki, które bada się pod mikroskopem.

To ważne, bo to, jak jelito wygląda na obrazie z kamery, a jak tkanka wygląda pod mikroskopem, to dwie różne rzeczy.

Jak wygląda choroba Leśniowskiego-Crohna podczas kolonoskopii?

Choroba Leśniowskiego-Crohna może przybierać różne charakterystyczne postacie, ale nie ma jednego wyniku kolonoskopii, który występowałby u wszystkich osób z tą chorobą.

Jednym z objawów, które lekarze mogą zauważyć, jest niejednolity stan zapalny.

W przeciwieństwie do zapalenia, które rozciąga się nieprzerwanie wzdłuż jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć jednego obszaru, podczas gdy inny pozostaje w miarę normalny. Te oddzielone obszary nazywa się czasem zmianami przeskokowymi.

Lekarze mogą też zauważyć wrzody.

Mogą to być zarówno małe, powierzchowne owrzodzenia, jak i większe lub głębsze obszary owrzodzeń.

Bardziej nasilone zapalenie w chorobie Leśniowskiego-Crohna może czasem powodować powstanie wzoru przypominającego bruk, gdzie obszary opuchniętej tkanki są oddzielone głębszymi owrzodzeniami.

W chorobie Leśniowskiego-Crohna często występuje też stan zapalny w okolicy końcowego odcinka jelita krętego.

Te wyniki mogą pomóc w postawieniu diagnozy, ale nie interpretuje się ich w oderwaniu od innych danych. Twój gastroenterolog weźmie pod uwagę ogólny obraz sytuacji oraz wyniki innych badań, zanim zdecyduje, co te wyniki oznaczają. [1,2]

Co oznacza termin „ileitis” w raporcie z kolonoskopii?

Ileitis to zapalenie jelita krętego, czyli ostatniej części jelita cienkiego.

Końcowy odcinek jelita krętego ma szczególne znaczenie w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, bo to właśnie tam często pojawia się ta choroba.

Jeśli w twoim wyniku jest mowa o zapaleniu końcowego odcinka jelita krętego, to znaczy, że lekarz stwierdził oznaki zapalenia w tym obszarze.

To samo w sobie nie oznacza, że na pewno masz chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Zapalenie jelita grubego może mieć inne przyczyny niż choroba Leśniowskiego-Crohna, w tym niektóre infekcje i uszkodzenia spowodowane lekami. Wygląd stanu zapalnego, wyniki biopsji, objawy, wywiad medyczny i inne badania pomagają lekarzom ustalić przyczynę. [1,2]

Jeśli więc w twoim wyniku jest napisane „zapalenie jelita”, warto zapytać gastroenterologa o:

„Jak myślisz, co powoduje ten stan zapalny?”

zamiast zakładać, że samo to słowo potwierdza diagnozę.

Co oznaczają wrzody widoczne podczas kolonoskopii u pacjenta z chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Wrzody to miejsca, w których stan zapalny uszkodził powierzchnię błony śluzowej jelita.

Mogą się pojawiać w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

W twoim raporcie mogą być one opisane na różne sposoby, np. jako owrzodzenia aftowe, owrzodzenia powierzchowne lub owrzodzenia głębokie.

Owrzodzenia aftowe to niewielkie obszary owrzodzeń. Bardziej aktywny lub ciężki stan zapalny może wiązać się z większymi lub głębszymi owrzodzeniami.

Obecność, rozmiar, głębokość i zasięg owrzodzeń mogą pomóc lekarzowi w ocenie aktywności choroby.

Ale wrzód sam w sobie nie jest diagnozą.

Ważny jest wzór.

Twój gastroenterolog weźmie pod uwagę, gdzie znajdują się wrzody, jak wygląda otaczająca je część jelita, co pokazują wyniki biopsji oraz czy ogólny obraz choroby jest zgodny z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Co oznacza termin „cobblestoning” w kontekście choroby Leśniowskiego-Crohna?

Termin „cobblestoning” opisuje specyficzny wygląd błony śluzowej jelita, który może występować w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Głębokie owrzodzenia mogą przecinać się z obszarami spuchniętej lub stosunkowo dobrze zachowanej tkanki, tworząc powierzchnię przypominającą bruk.

To klasyczny opis związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Gdy zobaczysz to słowo w raporcie, może to brzmieć niepokojąco, ale nie należy go traktować w oderwaniu od kontekstu jako zapowiedzi tego, co się wydarzy.

Opisuje wygląd.

Twój zespół medyczny musi jeszcze wziąć pod uwagę, jak duża część jelita jest dotknięta chorobą, jak bardzo aktywna jest ona ogólnie, czy występują powikłania oraz jakie wyniki dają inne badania.

Czym są „pominięte zmiany” podczas kolonoskopii?

Zmiany typu „skip” to obszary zapalenia jelita, oddzielone od siebie fragmentami, które wydają się stosunkowo niezmienione.

Ten niejednolity wzór jest charakterystyczny dla choroby Leśniowskiego-Crohna.

Na przykład lekarz może zauważyć stan zapalny w końcowym odcinku jelita krętego i w innym odcinku jelita grubego, podczas gdy jelito między tymi obszarami wygląda na stosunkowo normalne.

Różni się to od ciągłego przebiegu stanu zapalnego, który zazwyczaj kojarzy się z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Jednak w rzeczywistości nie zawsze wszystko wygląda tak idealnie, jak w podręcznikach.

To kolejny powód, dla którego lekarze wykorzystują kolonoskopię wraz z wynikami biopsji i innymi danymi, zamiast opierać się wyłącznie na jednej cechie wizualnej przy rozpoznawaniu chorób zapalnych jelit. [1,2]

Co oznacza termin „zwężenie” w wynikach kolonoskopii?

Zwężenie to miejsce, w którym jelito uległo zwężeniu.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może prowadzić do zwężenia z powodu aktywnego stanu zapalnego, długotrwałego bliznowacenia lub połączenia obu tych czynników.

Podczas kolonoskopii lekarz może zauważyć zwężenie lub stwierdzić, że endoskop nie może bezpiecznie przejść przez dany odcinek jelita.

Zwężenie może być poważnym problemem, bo znaczne zwężenie może utrudniać przepływ pokarmu i treści jelitowej.

Ale kolonoskopia nie zawsze pozwala lekarzom dowiedzieć się wszystkiego, co powinni wiedzieć o zwężeniu.

Badania obrazowe, takie jak enterografia rezonansu magnetycznego (MRE), USG jelit czy enterografia tomografii komputerowej, mogą dostarczyć więcej informacji na temat ściany jelita oraz obszarów niedostępnych dla kolonoskopu. [2]

Jeśli w raporcie pojawi się wzmianka o zwężeniu, zapytaj:

„Jak poważne jest to zwężenie i czy muszę zrobić kolejne badanie, żeby to sprawdzić?”

Jeśli pojawią się u Ciebie silne bóle brzucha, uporczywe wymioty, wzdęcie brzucha albo niemożność wypróżnienia się lub oddania gazów, zgłoś się jak najszybciej do lekarza, bo te objawy mogą wskazywać na niedrożność jelit.

Dlaczego podczas kolonoskopii w chorobie Leśniowskiego-Crohna pobiera się próbki do biopsji?

Biopsje pozwalają patologowi zbadać pod mikroskopem niewielkie próbki tkanki jelitowej.

Dzięki temu można wykryć zmiany, które nie są widoczne na podstawie samego obrazu z kamery kolonoskopowej.

Próbki do biopsji można pobrać zarówno z obszarów objętych stanem zapalnym, jak i z tych, które wyglądają na zdrowe.

Podczas diagnozowania choroby Leśniowskiego-Crohna wyniki badań histopatologicznych mogą pomóc lekarzom w zrozumieniu rodzaju i przebiegu stanu zapalnego oraz w rozróżnieniu możliwych przyczyn.

Możesz natknąć się na takie terminy jak:

• aktywny stan zapalny
• przewlekłe zapalenie
• przewlekłe, aktywne zapalenie
• zmiany w kryptie
• ziarniniaki
• brak istotnych nieprawidłowości

Te słowa trzeba rozpatrywać w kontekście.

Na przykład przewlekłe zapalenie zazwyczaj wskazuje na zmiany związane z procesem zapalnym, który trwa już od dłuższego czasu. Termin „aktywne” odnosi się do cech charakterystycznych dla obecnej aktywności zapalnej.

Żadne z tych sformułowań samo w sobie nie mówi ci wszystkiego o stopniu zaawansowania ani przyszłym przebiegu twojej choroby Leśniowskiego-Crohna.

Co oznacza obecność ziarniniaka w wynikach biopsji w chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Granulom to specyficzne skupisko komórek odpornościowych, które czasami można zaobserwować pod mikroskopem w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna.

Jeśli w odpowiednim kontekście klinicznym wykryje się odpowiedni rodzaj ziarniniaka, może to potwierdzić diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna.

Ale są dwie ważne rzeczy, o których warto wiedzieć.

Po pierwsze, u wielu osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna w wynikach biopsji nie widać ziarniniaków.

To, że nic nie znaleźli, nie wyklucza choroby Leśniowskiego-Crohna.

Po drugie, ziarniniaki mogą mieć inne przyczyny, więc patolog i gastroenterolog i tak interpretują ten wynik w kontekście całego badania.

Nie martw się, jeśli w wynikach biopsji nie ma wzmianki o ziarniniakach.

To tylko jedna z możliwych wskazówek, a nie warunek konieczny do rozpoznania choroby Leśniowskiego-Crohna.

Czy kolonoskopia może potwierdzić diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna?

Kolonoskopia z pobraniem próbek do biopsji to ważny element diagnozowania choroby Leśniowskiego-Crohna, ale nie ma jednego badania, które potwierdzałoby każdy przypadek.

Lekarze zazwyczaj stawiają diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna na podstawie szeregu informacji.

Może to obejmować:

• twoje objawy i historia chorób
• badanie fizykalne
• badania krwi
• badania kału
• ileokolonoskopia i biopsje
• badania obrazowe jelita cienkiego

Aktualne wytyczne diagnostyczne ECCO zalecają ileokolonoskopię z pobraniem próbek do biopsji oraz badania obrazowe jelit jako badania pierwszego rzutu u osób, u których podejrzewa się chorobę zapalną jelit. [2]

Dzieje się tak, bo choroba Leśniowskiego-Crohna może pojawić się w dowolnym miejscu przewodu pokarmowego i wpływać na jelita w sposób, którego nie da się w pełni ocenić wyłącznie za pomocą kolonoskopii.

Może się więc zdarzyć, że po kolonoskopii i tak poproszą cię o wykonanie kolejnego badania.

Nie musi to jednak oznaczać, że kolonoskopia nie dała jednoznacznych wyników albo zakończyła się niepowodzeniem.

Te testy odpowiadają na różne pytania.

Czy można mieć chorobę Leśniowskiego-Crohna, jeśli wyniki kolonoskopii są w normie?

Tak. Normalny wynik kolonoskopii nie zawsze wyklucza choroby Leśniowskiego-Crohna.

Podczas standardowej kolonoskopii bada się okrężnicę i zazwyczaj końcowy odcinek jelita krętego.

Ale choroba Leśniowskiego-Crohna może dotknąć inne odcinki jelita cienkiego, do których endoskop nie ma dostępu.

Jeśli mimo prawidłowego wyniku kolonoskopii objawy, wyniki badań krwi, badań kału lub inne informacje nadal budzą obawy co do choroby Leśniowskiego-Crohna, twój zespół medyczny może rozważyć przeprowadzenie dodatkowych badań.

Może to obejmować badanie MRE, USG jelit lub endoskopię kapsułkową w wybranych przypadkach. [2]

Endoskopia kapsułkowa polega na połknięciu małej kamery, która robi zdjęcia, przemieszczając się przez przewód pokarmowy.

To nie jest metoda dla każdego – na przykład podejrzenie zwężenia może wpłynąć na to, czy endoskopia kapsułkowa jest odpowiednia – więc wybór badania zależy od konkretnej sytuacji.

Co oznacza wynik kolonoskopii w normie, jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Jeśli zdiagnozowano u ciebie chorobę Leśniowskiego-Crohna, a kolonoskopia nie wykazuje prawie żadnego lub żadnego widocznego stanu zapalnego, to może być dla ciebie pocieszające.

Może to wskazywać na remisję endoskopową albo wygojenie, w zależności od wyników badania i użytej terminologii.

To ma znaczenie, bo współczesne leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna nie ogranicza się tylko do łagodzenia objawów.

Możesz czuć się dobrze, mimo że stan zapalny nadal trwa. Z drugiej strony mogą pojawić się pewne objawy ze strony układu pokarmowego, nawet jeśli stan zapalny związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna znacznie się poprawił.

Dlatego właśnie kolonoskopia może czasem służyć do oceny, jak skutecznie leczenie opanowuje chorobę. [2,3]

Pocieszający wynik kolonoskopii nie oznacza, że choroba Leśniowskiego-Crohna została wyleczona.

Choroba Leśniowskiego-Crohna to schorzenie przewlekłe, więc nadal może być konieczne leczenie podtrzymujące i regularne wizyty kontrolne.

Nie przerywaj przyjmowania leków tylko dlatego, że wyniki kolonoskopii są w porządku, chyba że twój zespół medyczny wyraźnie omówił z tobą zmianę schematu leczenia.

Co oznacza skrót SES-CD w raporcie z kolonoskopii przy chorobie Leśniowskiego-Crohna?

SES-CD to skrót od „Simple Endoscopic Score for Crohn’s Disease”(Prosta skala endoskopowa dla choroby Leśniowskiego-Crohna).

To jeden z systemów służących do oceny stopnia aktywności choroby Leśniowskiego-Crohna obserwowanej podczas ileokolonoskopii.

W ocenie brane są pod uwagę takie cechy, jak:

• wielkość wrzodów
• jak duża część powierzchni jelita jest pokryta owrzodzeniami
• jak duża część powierzchni jelita jest zajęta
• czy występuje zwężenie

Cechy te ocenia się w różnych odcinkach jelita.

W swoim raporcie możesz natknąć się na numer SES-CD, zwłaszcza w ramach specjalistycznej opieki nad chorymi na IBD lub podczas systematycznej oceny aktywności choroby.

Nie należy traktować tej liczby jako samodzielnej oceny tego, jak „poważna” jest twoja choroba Leśniowskiego-Crohna.

Twój zespół medyczny bierze to pod uwagę wraz z twoimi objawami, wynikami wcześniejszych kolonoskopii, biomarkerami, wynikami badań obrazowych, przebiegiem leczenia oraz ogólną sytuacją kliniczną.

Jeśli w swoim raporcie zauważysz nieznany wynik, stronamama health pomoże ci zrozumieć, co oznaczają poszczególne terminy, a twój gastroenterolog wyjaśni ci, co ten konkretny wynik oznacza z medycznego punktu widzenia.

Co oznaczają określenia „łagodny”, „umiarkowany” i „ciężki” stan zapalny?

Te słowa opisują stopień zaobserwowanego lub zgłoszonego stanu zapalnego, ale ich dokładne znaczenie zależy od kontekstu, w jakim są używane.

W wynikach kolonoskopii dany odcinek jelita może być opisany jako lekko, umiarkowanie lub silnie zapalony.

Nie musi to oznaczać, że ogólny przebieg twojej choroby Leśniowskiego-Crohna można określić jako łagodny, umiarkowany lub ciężki.

Twoja ogólna sytuacja może zależeć od znacznie więcej niż tylko wyglądu jednego obszaru.

Lekarze mogą rozważyć:

• jak duża część jelita jest zajęta
• głębokość wrzodów
• objawy
• markery we krwi i kale
• zwężenia, przetoki lub ropnie
• wpływ na odżywianie
• dotychczasowy przebieg choroby
• wyniki badań obrazowych

Jeśli więc w twoim wyniku jest napisane „łagodny stan zapalny”, nie zakładaj, że to od razu oznacza, jakiego leczenia potrzebujesz.

A jeśli jest tam napisane „poważne”, nie zakładaj, że to słowo przewiduje twoją długoterminową przyszłość.

Zapytaj, jak to odkrycie wpisuje się w szerszy kontekst.

Dlaczego wyniki kolonoskopii i objawy mogą się nie zgadzać?

Bo objawy i stan zapalny w chorobie Leśniowskiego-Crohna nie zawsze idą w parze.

Możesz mieć poważne objawy, nawet jeśli nie widać wyraźnego stanu zapalnego.

Możesz też czuć się całkiem dobrze, mimo że stan zapalny wciąż trwa.

Właśnie dlatego współczesna opieka nad chorymi na chorobę Leśniowskiego-Crohna nie opiera się wyłącznie na tym, jak się czujesz. Obiektywne informacje pochodzące z biomarkerów, badań obrazowych i endoskopii mogą pomóc zespołom medycznym w ocenie aktywności choroby i reakcji na leczenie. [2,3]

Jeśli wyniki kolonoskopii są w porządku, ale nadal cierpisz na biegunkę, ból lub wzdęcia, to nie znaczy, że twoje objawy są tylko w twojej głowie.

Twój zespół medyczny może rozważyć inne możliwe przyczyny i zdecydować, czy potrzebne są dalsze badania.

Podobnie, jeśli czujesz się dobrze, ale kolonoskopia wciąż wykazuje stan zapalny, lekarz może chcieć z tobą porozmawiać o tym, czy obecne leczenie przynosi oczekiwane efekty.

Co się dzieje, gdy wyniki kolonoskopii wskazują na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Kolejny krok zależy od tego, jak kompletny jest obraz diagnostyczny.

Jeśli pobrano próbki do biopsji, może być konieczne poczekanie na wynik badania histopatologicznego.

Twój zespół medyczny może też zlecić dodatkowe badania krwi, badania kału lub badania obrazowe.

Po przeanalizowaniu dostępnych informacji twój gastroenterolog może omówić z tobą, czy wyniki potwierdzają rozpoznanie choroby Leśniowskiego-Crohna i co to dla ciebie oznacza.

Jeśli zdiagnozują u ciebie chorobę Leśniowskiego-Crohna, zazwyczaj pojawiają się następujące pytania:

Gdzie jest ta choroba?

Jak bardzo to działa?

Czy mogą wystąpić powikłania?

Jakie leczenie ma sens?

W naszym przewodniku o tym, co dzieje się po postawieniu diagnozy choroby Leśniowskiego-Crohna, dokładniej wyjaśniamy, jak wygląda kolejny etap.

Co się dzieje po kolonoskopii, jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Jeśli kolonoskopię zrobiono, żeby ocenić rozpoznaną chorobę Leśniowskiego-Crohna, to co będzie dalej, zależy od wyników badania.

Jeśli stan zapalny znacznie się poprawił, twój zespół medyczny może kontynuować obecną strategię leczenia podtrzymującego.

Jeśli nadal występuje znaczny stan zapalny, mogą zastanowić się, czy obecne leczenie przynosi oczekiwane efekty.

Nie oznacza to jednak, że jeden nieprawidłowy wynik kolonoskopii automatycznie prowadzi do opracowania nowego leku.

Twój gastroenterolog może wziąć pod uwagę twoje objawy, wskaźniki biologiczne, wyniki badań obrazowych, czas trwania leczenia, dotychczasową reakcję na leczenie oraz inne czynniki, zanim podejmie decyzję, co dalej robić.

Jeśli rozważacie zmiany w leczeniu, nasz przewodnik po chorobie Leśniowskiego-Crohna możliwości leczenia wyjaśnia główne grupy leków i pytania, o które warto zapytać.

O co warto zapytać lekarza w związku z wynikami kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nie musisz rozumieć każdego wiersza tego raportu.

Kilka pytań może znacznie wyjaśnić wyniki:

• Które części mojego jelita zbadałeś?
• Gdzie zauważyłeś stan zapalny?
• Czy miało to wpływ na mój końcowy odcinek jelita krętego?
• Czy były wrzody?
• Czy zauważyłeś jakieś zwężenie?
• Czy udało ci się zbadać całe jelito grube i końcowy odcinek jelita krętego?
• Gdzie pobrano próbki do biopsji?
• Co wykazały wyniki biopsji?
• Czy te wyniki potwierdzają diagnozę choroby Leśniowskiego-Crohna?
• Czy potrzebuję badania obrazowego jelita cienkiego?
• Jeśli już choruję na chorobę Leśniowskiego-Crohna, to czy stan zapalny się poprawił od czasu mojej ostatniej wizyty?
• Co będzie dalej?
• Czy te wyniki mają wpływ na moje leczenie?

Jeśli lekarz użyje terminu, którego nie rozumiesz, poproś go, żeby ci to wyjaśnił.

Raporty medyczne powstają przede wszystkim po to, by ułatwić komunikację między pracownikami służby zdrowia. To, że trudno ci je zrozumieć, nie oznacza, że nie zdajesz jakiegoś egzaminu.

W jaki sposób serwis mama health może pomóc ci zrozumieć wynik kolonoskopii?

Wynik kolonoskopii może dotrzeć do ciebie na długo przed tym, zanim zdążysz omówić z gastroenterologiem każdy jego fragment.

Ta różnica może być trochę kłopotliwa.

Może się zdarzyć, że natrafisz na przypadek końcowego zapalenia jelita krętego i zaczniesz się zastanawiać, czy to potwierdza chorobę Leśniowskiego-Crohna. Może zobaczysz owrzodzenia i zaczniesz się martwić, co to oznacza. Albo w twoim raporcie pojawi się wynik SES-CD bez wyjaśnienia, co oznaczają te skróty.

Wraz z mama healthmożesz:

• Zrozum swoje wyniki badań. Spraw, by nieznane terminy, takie jak zapalenie jelita krętego, owrzodzenie, biopsje, zwężenia i SES-CD, stały się łatwiejsze do zrozumienia.
• Zadaj pytania o chorobę Leśniowskiego-Crohna. Uzyskaj jasne informacje na temat terminologii oraz badań, które najczęściej wykonuje się podczas diagnozowania lub obserwacji tej choroby.
• Dowiedz się więcej od osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zobacz, jak inni radzili sobie z przygotowaniami do kolonoskopii, oczekiwaniem na wyniki, wizytami kontrolnymi i dalszą opieką.
• Znajdź specjalistów i placówki medyczne w swojej okolicy. Zapoznaj się z ofertą opieki gastroenterologicznej i w zakresie chorób zapalnych jelit, jeśli chcesz dowiedzieć się, jakie wsparcie specjalistyczne jest dostępne.

mama health nie pozwala ustalić, czy kolonoskopia potwierdza chorobę Leśniowskiego-Crohna, ocenić, jak poważna jest twoja choroba, ani zdecydować, czy należy zmienić sposób leczenia.

Te wnioski to sprawa twojego zespołu medycznego.

Ale zrozumienie słów na stronie może znacznie ułatwić rozmowę z nimi.

O czym warto pamiętać, przeglądając wyniki kolonoskopii w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna?

Wynik kolonoskopii to tylko część całości.

Słowa takie jak „wrzód”, „zapalenie jelita krętego”, „zwężenie” czy „wybrzuszenie” mogą brzmieć przerażająco, gdy zobaczysz je bez kontekstu.

Staraj się nie wyciągać wniosków na podstawie jednego słowa.

Nieprawidłowy wynik nie mówi ci wszystkiego o tym, jak będzie przebiegać twoja choroba Leśniowskiego-Crohna.

Normalny wynik kolonoskopii nie zawsze wyklucza choroby w innych częściach przewodu pokarmowego.

A jeśli już chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna, dobry wynik kolonoskopii niekoniecznie oznacza, że leczenie i obserwacja są zakończone.

Zamiast tego sprowadź ten raport do trzech pytań:

Co znalazłeś?

Jak to się ma do moich pozostałych wyników?

Co będzie dalej?

Te odpowiedzi są o wiele bardziej przydatne niż próba interpretowania raportu, analizując po jednym nieznanym słowie na raz.

‍

Jak odczuwa się zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna oznacza, że objawy powróciły lub nasiliły się po okresie remisji lub zmniejszonej aktywności choroby. [1,2]

To, jak to się objawia, zależy od tego, jak wygląda u ciebie choroba Leśniowskiego-Crohna.

Do typowych objawów mogą należeć:

• biegunka
• ból brzucha lub skurcze
• częstsze wypróżnienia
• zmęczenie
• zmniejszony apetyt
• odchudzanie
• mdłości
• gorączka
• krew w stolcu

Choroba Leśniowskiego-Crohna może też wpływać na obszary poza przewodem pokarmowym, więc niektórzy ludzie zauważają problemy ze stawami, skórą czy oczami, gdy choroba jest w fazie aktywnej. [2]

Twoja flara może nie wyglądać dokładnie tak samo jak u kogoś innego.

Dla jednej osoby pierwszą oznaką może być konieczność kilkukrotnego pójścia do toalety każdego ranka. Dla kogoś innego może to być ból brzucha, zmęczenie albo nagła trudność z dokończeniem posiłku.

Z czasem możesz coraz lepiej rozpoznawać objawy, które zwykle pojawiają się, gdy choroba Leśniowskiego-Crohna staje się bardziej aktywna.

Co zrobić, gdy objawy choroby Leśniowskiego-Crohna nagle się nasilą?

Zacznij od zwrócenia uwagi na to, co się zmieniło i jak szybko to nastąpiło.

Zastanów się nad tym:

• kiedy pojawiły się objawy
• jak często masz wypróżnienia
• czy jest krew
• czy masz gorączkę
• czy wymiotujesz
• czy możesz jeść i pić
• czy ból jest inny lub silniejszy niż zwykle
• czy ostatnio pominąłeś jakąś dawkę leku
• czy zacząłeś brać jakieś nowe leki

Jeśli objawy wyraźnie się nasilają, skontaktuj się ze swoim zespołem zajmującym się chorobami zapalnymi jelit lub lekarzem.

Być może będą chcieli sprawdzić, czy zapalenie w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest aktywne, czy też może za twoimi objawami stoi coś innego.

W zależności od sytuacji może to obejmować badania krwi, badania kału, a czasem też badania obrazowe lub endoskopię.

Nie musisz sam decydować, czy to „na pewno nawrót choroby”, zanim poprosisz o pomoc.

Czy nasilenie objawów może oznaczać coś innego niż zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Tak. Objawy przypominające zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna nie zawsze są spowodowane aktywnym stanem zapalnym w tej chorobie.

To ważna kwestia, bo biegunka, ból i skurcze mogą mieć wiele różnych przyczyn.

Infekcja jelitowa może powodować objawy bardzo podobne do zaostrzenia choroby zapalnej jelit (IBD). Clostridioides difficile (C. diff) to jedna z infekcji, którą personel medyczny powinien wziąć pod uwagę, gdy u osoby z IBD pojawia się nasilająca się biegunka, ból brzucha, skurcze lub gorączka. [3]

Objawy mogą też wynikać z innych problemów z układem pokarmowym.

A niektórzy ludzie wciąż odczuwają bóle brzucha lub mają objawy ze strony jelit, nawet jeśli obiektywne badania nie wykazują aktywnego stanu zapalnego w chorobie Leśniowskiego-Crohna.

Właśnie dlatego wznowienie stosowania starego leku, zażywanie resztek sterydów lub zmiana obecnego leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna bez konsultacji z lekarzem może być ryzykowne.

Twój zespół medyczny może najpierw musieć ustalić, dlaczego twoje objawy się zmieniły, zanim zdecyduje, co dalej.

Jak lekarze sprawdzają, czy masz nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna?

Twój zespół medyczny może wziąć pod uwagę twoje objawy w połączeniu z wynikami badań krwi, kału, a czasem także badań obrazowych lub endoskopowych.

Badanie krwi może obejmować markery stanu zapalnego, takie jak białko C-reaktywne (CRP).

Badanie kału pozwala zmierzyć poziom kalprotektyny w kale, co może dostarczyć informacji o stanie zapalnym w przewodzie pokarmowym. Badanie kału może też pomóc w wykryciu niektórych infekcji.

W zależności od objawów i historii choroby Leśniowskiego-Crohna lekarz może rozważyć również wykonanie badań obrazowych lub endoskopii.

Jeśli dostaniesz wyniki pełne terminów takich jak CRP, kalprotektyna, hemoglobina, stany zapalne czy markery infekcji, stronamama health pomoże ci zrozumieć wyniki badań i raporty medyczne w bardziej przystępny sposób.

Twój zespół medyczny nadal odpowiada za interpretację tych wyników w Twoim przypadku oraz za podjęcie decyzji, czy trzeba zmienić sposób leczenia.

Czy podczas zaostrzenia choroby powinieneś nadal brać leki na chorobę Leśniowskiego-Crohna?

Nie przestawaj brać przepisanych leków na chorobę Leśniowskiego-Crohna, chyba że zespół medyczny zaleci ci zmianę terapii.

Kiedy objawy nagle się nasilą, może pojawić się pokusa, by samodzielnie zmienić dawkę leku.

Możesz się zastanawiać, czy powinieneś podwoić dawkę, wrócić do starej recepty na sterydy, pominąć lek, bo źle się czujesz, albo odstawić coś, co wydaje się nie działać.

Nie wprowadzaj tych zmian bez konsultacji z lekarzem.

Pomijanie lub nieprawidłowe przyjmowanie przepisanych leków na IBD może przyczyniać się do nawrotów choroby, a nagłe odstawienie niektórych leków może powodować dodatkowe problemy. [4]

Jeśli wydaje ci się, że leczenie przestało działać, powiedz o tym swojemu zespołowi medycznemu.

Ta rozmowa może doprowadzić do wykonania badań, zmiany dawki lub harmonogramu leczenia w niektórych przypadkach albo do omówienia innej metody leczenia. Najpierw jednak trzeba zrozumieć, co powoduje te objawy.

Jak leczy się zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Leczenie zależy od tego, jak bardzo choroba jest aktywna, gdzie występuje stan zapalny, jakie leki już bierzesz oraz czy pojawiły się powikłania.

Nie ma jednego leku, który sprawdzałby się przy każdym zaostrzeniu choroby Leśniowskiego-Crohna.

W niektórych przypadkach, żeby opanować aktywny stan zapalny, można przez ograniczony czas stosować kortykosteroidy, takie jak budezonid, albo sterydy ogólnoustrojowe. Sterydy są zazwyczaj przeznaczone raczej do krótkotrwałego łagodzenia objawów niż do długotrwałego leczenia podtrzymującego, bo ich powtarzające się lub długotrwałe stosowanie może powodować poważne skutki uboczne. [4]

W przypadku kogoś, kto już przyjmuje lek biologiczny lub inne leczenie celowane, zespół medyczny może najpierw chcieć sprawdzić, czy stan zapalny jest rzeczywiście aktywny i czy obecne leczenie nadal działa.

Plan może obejmować zmiany w leczeniu, ale decyzja w tej sprawie zależy od konkretnej sytuacji.

Zaostrzenie choroby nie oznacza więc automatycznie, że potrzebujesz sterydów, ani że twoje obecne leki na stałe przestały działać.

Co warto jeść podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Podczas zaostrzenia najważniejsze jest zapewnienie sobie wystarczającej ilości składników odżywczych i płynów, a jednocześnie sprawienie, by jedzenie było jak najłatwiejsze.

Nie ma jednej uniwersalnej diety na zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna.

Niektórzy uważają, że mniejsze posiłki i bardziej miękkie potrawy są łatwiejsze do strawienia, gdy mają biegunkę, bóle, mdłości albo słaby apetyt.

W zależności od tego, co dobrze znosisz, możesz rozważyć następujące opcje:

• ryż
• ziemniaki bez skórki
• makaron
• płatki owsiane albo owsianka
• banany
• mus jabłkowy albo kompot
• dobrze ugotowane warzywa
• jajka
• ryba
• delikatny kurczak
• tofu
• jogurt, jeśli tolerujesz nabiał
• zupy kremowe

Te produkty nie leczą zapalenia związanego z chorobą Leśniowskiego-Crohna. To po prostu przykłady potraw, które niektórym osobom łatwiej się je, gdy objawy są nasilone.

Jeśli masz zwężenie jelita, twoje potrzeby żywieniowe mogą się różnić, a zespół medyczny lub dietetyk może udzielić ci konkretnych wskazówek dotyczących błonnika i konsystencji pokarmów.

Jeśli nie jesteś w stanie jeść wystarczająco dużo, tracisz na wadze albo zaczynasz się bać jedzenia z powodu objawów, powiedz o tym swojemu zespołowi medycznemu.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, zajrzyj do naszego artykułu o tym, co jeść, gdy chorujesz na chorobę Leśniowskiego-Crohna – zarówno podczas zaostrzeń, jak i remisji.

Jak ważne jest nawadnianie organizmu podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nawodnienie staje się szczególnie ważne, gdy częste biegunki lub wymioty powodują utratę płynów.

Pij regularnie płyny, jeśli jesteś w stanie pić.

W przypadku silnej biegunki możesz stracić nie tylko wodę, ale też elektrolity. W niektórych sytuacjach roztwór nawadniający do przyjmowania doustnego może być lepszym rozwiązaniem niż samo picie zwykłej wody.

Zwróć uwagę na ewentualne objawy odwodnienia, takie jak:

• czuję ogromne pragnienie
• suchość w ustach
• oddawanie moczu rzadziej niż zwykle
• ciemny mocz
• zawroty głowy lub uczucie oszołomienia
• niezwykłe osłabienie

Jeśli nie jesteś w stanie utrzymać płynów w żołądku lub wydaje się, że jesteś poważnie odwodniony, skonsultuj się z lekarzem.

Co może wywołać zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nie zawsze da się wskazać konkretny czynnik wywołujący.

Czasami choroba Leśniowskiego-Crohna nawraca, mimo że ktoś robi wszystko, co powinien.

To ważne, bo taki wybuch emocji może łatwo przerodzić się w szukanie tego, co zrobiłeś „źle”.

Choroba Leśniowskiego-Crohna nie działa aż tak prosto.

Istnieją jednak czynniki, które mogą wpływać na pogorszenie przebiegu choroby lub nasilenie objawów.

Czy pominięcie dawki leku może wywołać nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nieregularne przyjmowanie przepisanych leków na IBD może zwiększyć ryzyko nawrotu objawów. [4]

Chodzi między innymi o odstawienie leków tylko dlatego, że czujesz się dobrze.

Remisja niekoniecznie oznacza, że choroba Leśniowskiego-Crohna ustąpiła. Leczenie podtrzymujące często ma na celu utrzymanie choroby pod kontrolą.

Jeśli masz trudności z przyjmowaniem leku z powodu skutków ubocznych, kosztów, zastrzyków, harmonogramu przyjmowania lub z innego powodu, powiedz o tym swojemu zespołowi medycznemu, zamiast po prostu przestać go brać.

Czy ibuprofen lub inne NLPZ mogą wywołać objawy choroby Leśniowskiego-Crohna?

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, czyli NLPZ, mogą powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe i pogarszać objawy chorób zapalnych jelit.

Do tych leków należą ibuprofen, naproksen i aspiryna.

Fundacja Crohn’s & Colitis zaleca unikanie leków z grupy NLPZ w przypadku bólu związanego z nieswoistymi zapaleniami jelit, bo mogą one uszkadzać przewód pokarmowy oraz naśladować lub pogarszać objawy tych chorób. [5]

Jeśli potrzebujesz czegoś przeciwbólowego, zapytaj swojego lekarza, która opcja będzie dla ciebie odpowiednia, zamiast zakładać, że lek dostępny bez recepty jest automatycznie bezpieczny.

Czy palenie może wywołać zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Palenie wiąże się z gorszym przebiegiem choroby Leśniowskiego-Crohna.

Osoby z chorobą Leśniowskiego-Crohna, które palą, są bardziej narażone na nawroty choroby i operacje, a palenie może utrudniać leczenie tej choroby. [6]

Jeśli palisz, rzucenie palenia to jedna z ważniejszych zmian w stylu życia, o których możesz porozmawiać ze swoim zespołem medycznym.

Rzucenie palenia może być trudne, ale możesz liczyć na wsparcie.

Czy stres może wywołać zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Stres i choroba Leśniowskiego-Crohna mają ze sobą skomplikowaną relację.

Wiele osób cierpiących na IBD uważa, że stres pogarsza ich objawy. Stres może też wpływać na sen, apetyt, wypróżnienia oraz to, jak silnie odczuwane są objawy.

Ale to, że czujesz się zestresowany, nie oznacza, że to ty spowodowałeś nawrót choroby Leśniowskiego-Crohna.

Choroba Leśniowskiego-Crohna to choroba zapalna o podłożu immunologicznym. Nie wynika ona po prostu z niepokoju, zbyt intensywnej pracy czy braku relaksu.

Radzenie sobie ze stresem nadal może być pomocne dla dobrego samopoczucia i łagodzenia objawów. Nie powinno to jednak zastępować odpowiedniej oceny medycznej, gdy objawy choroby Leśniowskiego-Crohna się nasilają.

Czy jedzenie może wywołać zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Jedzenie może sprawić, że objawy staną się bardziej odczuwalne, choć niekoniecznie musi wywoływać stan zapalny związany z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Na przykład kawa może nasilić uczucie pilnej potrzeby. Tłusty posiłek może sprawić, że trudniej będzie opanować biegunkę. Surowe warzywa mogą powodować dyskomfort, gdy twoje jelita są już wrażliwe.

Nie oznacza to jednak automatycznie, że to właśnie te produkty wywołały zaostrzenie stanu zapalnego.

To rozróżnienie może pomóc uniknąć coraz bardziej restrykcyjnej diety za każdym razem, gdy objawy się nasilają.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po diecie przy chorobie Leśniowskiego-Crohna, produktach wywołujących objawy oraz produktów, których należy unikać , wyjaśnia tę różnicę bardziej szczegółowo.

Czy da się poradzić sobie z łagodnym zaostrzeniem choroby Leśniowskiego-Crohna w domu?

Niektóre objawy można złagodzić w domu, czekając na kontakt z zespołem medycznym lub stosując się do jego zaleceń.

Może to obejmować:

• picie wystarczającej ilości płynów
• jedz mniejsze posiłki, jeśli większe są dla ciebie trudne
• wybieraj potrawy o konsystencji, które dobrze znosisz
• wystarczająca ilość odpoczynku
• dalsze przyjmowanie przepisanych leków zgodnie z zaleceniami
• unikanie palenia
• unikanie leków z grupy NLPZ, chyba że pracownik służby zdrowia wyraźnie zalecił inaczej

Jednak domowe sposoby nie pozwolą ci stwierdzić, czy stan zapalny w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest aktywny, i nie zastępują leczenia, gdy jest ono potrzebne.

Jeśli objawy nie ustępują, nasilają się lub różnią się od tego, do czego jesteś przyzwyczajony, skontaktuj się ze swoim zespołem medycznym.

Kiedy należy natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Niektóre objawy wymagają pilniejszej konsultacji lekarskiej, zamiast czekania na rutynową wizytę.

Jeśli pojawią się takie objawy, jak:

• silny lub szybko nasilający się ból brzucha
• ciągłe wymioty albo niemożność zatrzymania płynów w żołądku
• wyraźnie opuchnięty lub wzdęty brzuch
• niemożność wypróżnienia się lub oddania gazów w połączeniu z poważnymi objawami brzusznymi
• poważne lub utrzymujące się krwawienie z przewodu pokarmowego
• czarne, smoliste stolce
• omdlenie, silne zawroty głowy lub inne objawy znacznej utraty krwi
• wysoka gorączka z poważnymi objawami
• objawy poważnego odwodnienia

Choroba Leśniowskiego-Crohna może powodować powikłania, takie jak niedrożność jelit, ropnie, przetoki i poważne krwawienia.

Nie zakładaj, że nowe, poważne objawy to po prostu zwykły nawrót choroby.

Jeśli nie masz pewności, jak pilna jest twoja sytuacja, skonsultuj się z lekarzem.

Jak długo trwa zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nie ma ustalonej długości trwania nawrotu choroby Leśniowskiego-Crohna.

Objawy mogą utrzymywać się przez kilka dni, tygodni lub dłużej, w zależności od tego, co je wywołuje, jak bardzo choroba jest aktywna i jak reaguje na leczenie.

To sprawia, że na pytania typu „Jak długo mam to przeczekać?” trudno odpowiedzieć, podając konkretną liczbę dni.

Jeśli objawy wyraźnie się nasilają, znacznie utrudniają jedzenie lub picie albo nie ustępują, skontaktuj się ze swoim zespołem medycznym, zamiast czekać do jakiegoś arbitralnego terminu.

To pierwsze pytanie często jest bardziej przydatne:

„Czy to na tyle różni się od mojego zwykłego przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna, że mój zespół medyczny powinien o tym wiedzieć?”

Co oznacza zaostrzenie choroby w kontekście twojego obecnego leczenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Jeden nawrót nie oznacza od razu, że twoje leczenie całkowicie zawiodło.

Być może twój zespół medyczny będzie musiał najpierw potwierdzić, że to właśnie aktywne zapalenie powoduje te objawy.

Jeśli choroba Leśniowskiego-Crohna nadal jest aktywna mimo leczenia, lekarze mogą rozważyć kilka możliwości.

Czy lek miał wystarczająco dużo czasu, żeby zadziałać? Czy dawka lub schemat dawkowania są odpowiednie? Czy leczenie straciło na skuteczności? Czy może lepiej byłoby spróbować innego leku? Czy pojawiły się jakieś powikłania, których nie da się rozwiązać samymi lekami?

Odpowiedzi zależą od sposobu leczenia i tego, jak przebiega u ciebie choroba Leśniowskiego-Crohna.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o różnych rodzajach leków, o których może być mowa podczas tych rozmów, zapoznaj się z naszym przewodnikiem po chorobie Leśniowskiego-Crohna możliwości leczenia.

W jaki sposób doświadczenia innych osób mogą pomóc podczas zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Czasem najtrudniejsze aspekty zaostrzenia to nie te pytania, na które odpowiadają wytyczne medyczne.

Jak sobie radzisz w pracy, kiedy ciągle musisz biegać do toalety?

Co ludzie jedzą, gdy nic nie wygląda na smaczne?

Jak sobie radzisz z podróżą pociągiem?

Co mówisz znajomym, kiedy znowu odwołujesz plany?

Jak inni radzą sobie z tym zmęczeniem?

mama health pozwala ci czerpać z doświadczeń innych osób z tym samym schorzeniem, a także zapoznać się z informacjami opartymi na sprawdzonych źródłach medycznych.

Doświadczenia innych osób nie pozwolą ci stwierdzić, czy twoja choroba Leśniowskiego-Crohna jest w fazie aktywnej, ani jakie leczenie jest ci potrzebne.

Może ci jednak pokazać, jak inni radzili sobie z codziennymi sytuacjami, które towarzyszą zaostrzeniu choroby.

Czasami świadomość, że ktoś inny zmagał się z tym samym krępującym, frustrującym lub wyczerpującym problemem, bywa pomocna w sposób, w jaki nie może tego być medyczna definicja.

W jaki sposób „ mama health ” może pomóc, gdy objawy choroby Leśniowskiego-Crohna się nasilają?

Nagły nawrót choroby może bardzo szybko wywołać mnóstwo pytań.

Wraz z mama healthmożesz:

• Zadawaj pytania o chorobę Leśniowskiego-Crohna. Dowiedz się, co oznaczają nieznane terminy, i zdobądź informacje na temat pytań, które pojawiają się, gdy objawy się zmieniają.
• Zrozum swoje wyniki badań i raporty. Spraw, by wyniki takie jak CRP, kalprotektyna w kale, morfologia krwi i inne terminy medyczne były dla Ciebie łatwiejsze do zrozumienia, zanim omówisz je ze swoim zespołem medycznym.
• Dowiedz się od osób żyjących z chorobą Leśniowskiego-Crohna. Zobacz, jak inni radzą sobie z jedzeniem, zmęczeniem, pracą, podróżami, nagłą potrzebą skorzystania z toalety i innymi aspektami życia w trudnych momentach.
• Znajdź specjalistów i placówki medyczne w swojej okolicy. Zapoznaj się z ofertą gastroenterologii i innymi powiązanymi usługami, jeśli chcesz dowiedzieć się, jakie wsparcie jest dostępne.

mama health Nie potrafię stwierdzić, czy twoje objawy to na pewno zaostrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna, ani zdecydować, czy należy zmienić twoje leczenie.

W tych sprawach musisz skonsultować się ze swoim zespołem medycznym.

Ale kiedy próbujesz zrozumieć, co się dzieje, co oznacza jakiś termin medyczny albo jak inni radzili sobie w podobnych sytuacjach, nie musisz wszystkiego rozgryzać sam.

O czym warto pamiętać, gdy dojdzie do zaostrzenia choroby Leśniowskiego-Crohna?

Nawrot choroby może być frustrujący, zwłaszcza po dłuższym okresie dobrego samopoczucia.

Może to też sprawić, że zaczniesz wszystko kwestionować.

Czy to przez coś, co zjadłem? Czy za bardzo się przemęczyłem? Czy moje leki już nie działają? Czy to się pogorszy?

Być może nie znasz tych odpowiedzi od razu.

Zacznij od tego, co już wiesz.

Twoje objawy się zmieniły.

Stosuj przepisane leki, chyba że zespół medyczny zaleci inaczej. Staraj się pić dużo płynów i, jeśli to możliwe, zadbaj o odpowiednie odżywianie. Unikaj samodzielnego wprowadzania znaczących zmian w leczeniu. Skontaktuj się z zespołem medycznym, jeśli objawy się nasilają, utrzymują się lub różnią się od tego, do czego jesteś przyzwyczajony.

Co najważniejsze, nie obwiniaj się.

Czasami da się wskazać konkretny czynnik związany z zaostrzeniem. Czasami nie.

Cierpienie na chorobę Leśniowskiego-Crohna oznacza, że choroba może znów się zaostrzyć, nawet jeśli robisz wszystko tak, jak trzeba.

Nie zawsze warto zadawać sobie pytanie:

„Czym sobie na to zasłużyłem?”

To jest:

„Czego teraz potrzebuję i kiedy powinienem poprosić o pomoc?”